Hasil untuk "Manners and customs (General)"

Maged Talaat Mohamed Ahmed Elgebaly

O colonialismo português em África deixou marcas profundas tanto nas sociedades colonizadas quanto nas vidas dos colonizadores. As vozes femininas, a partir de uma perspectiva de entrelugar do retorno e a subalternidade de gênero, desestabilizam as narrativas lineares do colonialismo e apontam para outras formas memorialísticas de constituição subjetiva. Ao recuperar criticamente as contribuições de Benjamin Abdala Junior, Inocência Mata, Margarida Calafate Ribeiro, Silviano Santiago, Edward Said e Helena Buesco, propõe-se analisar as memórias interculturais entrelaçadas em O Alegre Canto da Perdiz (2008), de Paulina Chiziane, e Caderno de Memórias Coloniais (2009), de Isabela Figueiredo.

Gabriella Kelmer de Menezes Silva

Este artigo tem por objetivo a análise dos dados memorialísticos do romance As naus, de António Lobo Antunes. Considera, para isso, as noções de memória e memorização forçada de Paul Ricoeur (2007), a concepção do procedimento memorialístico de Walter Benjamin (1987) e o entendimento de Eduardo Lourenço (1978, 1994) do processo identitário hipertrófico português. No que diz respeito à metodologia, utilizou-se a concepção de unidade entre forma e conteúdo e a internalização do dado social pela literatura, conforme a perspectiva da leitura integrativa (Candido, 2014). Observou-se, ao longo da análise, como duas personagens do romance, quais sejam Pedro Álvares Cabral e o homem de nome Luís, relacionam-se, a partir da memória, com os espaços ficcionais, produzindo rupturas frente a suas contrapartes históricas. Concluímos, ao fim da leitura crítica, que as personagens rejeitam o ambiente português e veem obstruídas as possibilidades de reconstituição de uma identidade nacional.

Włodzimierz Gański, Mariya Fleychuk

Conservation of cultural property has been defined as all actions aimed at safeguarding cultural property for the future in order to study, record, retain and restore the culturally significant qualities of the object, site or building with the least possible intervention. Architectural conservation constitutes actions that address the repair, restoration, maintenance and display of historic buildings, enclaves of buildings and sites, as well as their associated accoutrements, such as furnishings and fittings. These actions whether conducted on individual buildings or groups of buildings represent investments in the future of such sites. Such regenerative action at historic buildings and sites usually increases values of adjacent properties and local economic conditions as well. Architectural conservation is widely regarded as the predominant activity within the larger and more diverse field of cultural heritage conservation, which is also referred to as cultural heritage (or resource) management. This field is concerned with the documentation and preservation of all forms of human culture, including tangible artifacts such as architecture, archaeological sites, cultural landscapes, arts and crafts, and other objects of material culture. Architectural restoration and rehabilitation offers new practical, educational and growth stimulus possibilities. In addition, cultural heritage conservation addresses intangible manifestations of human activity, including existing manners and customs (folkways); spiritual practices; and musical, craft and cuisine traditions of indigenous populations, all of which are considered living heritage. The general purview of heritage conservation practice is ever expanding which makes the field both dynamic and open to new participants who bring fresh talent and perspectives to the task. As organized heritage conservation practice expands with each passing year formerly disparate facts and representations of history take on new meaning and significance. In relation to this, both cultural and economic values at heritage sites constantly change. Changes posed by nature and humans on physical cultural heritage ensure constant change as well.

Lilit Khachatryan

Adolescence, undoubtedly, is actually assigned to a very important and rather crisis period in the formation of personality. New social roles and requirements related to it determine the need to gain your own experience, to recognize yourself and the world around you. One of the manifestations of such knowledge is the identification of your own “I”, an integral part of which is gender identity [4]. In the context of the consideration of the formation of a socio-psychological image of a person, an awareness of his own sexual role affects a number of vital indicators, such as self-confidence, the adoption of his “I”, social relations and moral categories, adaptation to communicative relations. Gender identity is one of the main characteristics of a person and indicates belonging to a certain sex. According to the definition of V.E. Kagan [2], gender identity is an aspect of self -esteem that describes the experience of a teenager as a representative of a certain gender or the experience of his correlation with the characteristics of the sex, which in turn defines identity as a system of personal motives, ideals, values characterizing human ideas about yourself as a representative of a certain gender, as well as the behavior that realize these ideas. Although, the terms “gender identity” and “sexual identity” are often used as interchangeable, they do not belong to the same concept. “Gender identity” refers to a wide set of characteristic qualities that distinguish masculinity and femininity and include personal attributes, social roles, social customs and behavior. In addition, the characteristic qualities associated with a certain gender differ over time and in different cultures. For example, when it was not considered very feminine playing sports. However, in modern societies, men and women are playing sports with equal zeal. Unlike the “gender”, the term “sex” is constant in time and culture and refers to the biological, chromosomal definition of how the man (XY) and the woman (XX) are different. Simply put, sex is a biological concept, while the gender is socio -psychological. Thus, one of the specific components of the development of identity is the development of gender identity. This phenomenon also refers to social behavior, which reflects various degrees of aggression, dominance, dependence and tolerance, manners and style of behavior, gestures and other non -verbal actions identified as male or female. In general, gender roles develop as a kind of social relations, including in the context of imitating the sex of friends and the nearest environment. Դեռահասությունը, անկասկած, հանդիսանում է շատ կարևոր և բավականին ճգնաժամային ժամանակաշրջան անձի ձևավորման գործընթացում: Այդ ժամանակաշրջանի հետ կապված նոր սոցիալական դերերն ու պահանջները պայմանավորվում են դեռահասի կողմից սեփական փորձը ձեռք բերելու անհրաժեշտությամբ` ճանաչելու սեփական անձը և շրջապատող աշխարհը: Նման գիտելիքի դրսևորումներից մեկը սեփական «ես»-ի նույնականացումն է, որի անբաժանելի մասը սեռադերային ինքնությունն է [4]: Անձի սոցիալ-հոգեբանական պատկերի ձևավորումը քննարկելու համատեքստում սեփական սեռադերային նույնականացման մասին պատկերացումներն ազդում են մի շարք կարևոր ցուցանիշների վրա, ինչպիսիք են ինքնավստահությունը, սոցիալական հարաբերությունների և բարոյական նորմերի, ինչպես նաև՝ «ես»-ի ընդունումը և հարմարումը հաղորդակցական հարաբերությունների համակարգին: Սեռադերային ինքնությունը մարդու հիմնական բնութագրերից մեկն է և ցույց է տալիս որոշակի սեռին անձի պատկանելիությունը: Ըստ Վ.Է.Կագանի սահմանման [2], սեռադերային կամ գենդերային նույնականացումը անձի ինքնահարգանքի դրսևորոումներից է, որը նկարագրում է դեռահասի փորձը որպես որոշակի սեռի ներկայացուցչի կամ որոշակի սեռային բնութագրերի հետ կորելացիայի արդյունք, որն իր հերթին սահմանում է ինքնությունը որպես անձնական դրդապատճառների, իդեալների, մարդկային գաղափարների համակարգ: Չնայած, «սեռադերային ինքնություն» և «սեքսուալ ինքնություն» եզրույթները հաճախ օգտագործվում են որպես իրար փոխարինող, դրանք հայեցակարգին առումով տարբերվում են միմյանցից: «Սեռադերային ինքնությունը» վերաբերում է անձի բնութագրական հատկությունների լայն շրջանակի, որոնք տարբերակում են տղամարդկային եւ կանացի վարքը, նաև ներառում են անձնական հատկանիշներ, անձի սոցիալական դերեր, սոցիալական սովորություններ վարքի մոդելներ: Բացի այդ, որոշակի սեռի հետ կապված բնութագրական հատկությունները տարբերվում են ժամանակային գործոնի և տարբեր մշակույթների միջև: Օրինակ, նախկինում սպորտային վարքագիծը չի համարվել կանացի վարքագիծ: Այնուամենայնիվ, ժամանակակից հասարակություններում տղամարդիկ և կանայք հավասար եռանդով զբաղվում են սպորտովմ: Ի տարբերություն «սեռադերային ինքնության», «սեքսուալ ինքնություն» եզրույթը ժամանակային և մշակութային գործոնների առումով մշտական է և վերաբերում է կենսաբանական, քրոմոսոմային սահմանմանը, թե ինչպես են տղամարդը (XY) եւ կինը (XX) տարբերվում միմյանցից: Պարզ ասած, այն վերաբերվում է կենսաբանական, իսկ սեռադերային նույնականացումը՝ սոցիալ-հոգեբանական հասկացություններին: Այսպիսով, ինքնության զարգացման հատուկ բաղադրիչներից մեկը գենդերային կամ սեռադերային նույնականացման զարգացումն է դեռահասության տարիքում: Այս երևույթը վերաբերում է նաև անձի սոցիալական վարքին, որն արտացովում է ագրեսիայի, գերիշխանության, կախվածության կամ հանդուրժողականության տարբեր աստիճաններով, վարքագծի, ժեստերի և այլ ոչ վերբալ գործողություններով, որոնք ընկալվում են որպես տղամարդկանց կամ կանանց վարքագծին համապատասխան գործողություններ: Ընդհանրապես, դեռահասի սեռադերային նույնականացումը զարգանում է որոշակի սոցիալական հարաբերությունների համակարգում, ինչպես նաև՝ ընկերական միջավայրի սեռային պատկանելիությանը ընդօրինակելու համատեքստում: Подростковый возраст, несоммненнно, авляется очень важным и довольно кризисным периодом в формировании личности. Новые социальные роли и требования, связанные с ним, определяют необходимость получить свой собственный опыт, узнать себя самого и окружающий мир. Одним из проявлений такого знания является идентификация собственного «Я», неотъемлемая часть которой является полоролевая идентичность [4]. В контексте рассмотрения формирования социально-психологического образа личности, осознание подростком собственной половой роли затрагивает ряд жизненно важных показателей, таких как уверенность в себе, принятие своего «я», социальных отношений и моральных категорий, адаптации к коммуникативным связям. Полоролевая идентичность является одной из основных характеристик человека и указывает на принадлежность к определенному полу. По определению В. Е. Каган [2], полоролевая идентичность является аспектом самоуважения, описывающая опыт подростка как представителя определенного пола или опыт его корреляции с характеристиками пола, которая в свою очередь определяет идентичность как систему личных мотивов, идеалов, ценностей, характеризующую идеи человека о себе как о представителе определенного пола, а также поведения, которые реализуют эти идеи. Хотя, термины «полоролевая идентичность» и «сексуальная идентичность» часто используется как взаимозаменяемые, они не относятся к одному и тому же понятию. «Пол» относится к широкому набору характерных качеств, которые различают мужественность и женственность и включают личные атрибуты, социальные роли, социальные обычаи и поведение. Кроме того, характерные качества, связанные с определенным полом, различаются со временем и в разных культурах. Например, когда -то не считалось очень женственным занятия спортом. Однако, в современных обществах мужчины и женщины занимаются спортом с равным рвением. В отличие от «пола», термин «секс» является постоянным во времени и культуре и относится к биологическому, хромосомному определению того, чем отличаются мужчина (XY) и женщина (XX). Проще говоря, секс - понятие биологическое, в то время как пол социольно-психологическое. Таким образом, одним из конкретных компонентов развития идентичности является развитие полоролевой или гендерной идентичности. Это явление также относится к социальному поведению, которое отражает различные степени агрессии, доминирования, зависимости и мягкости, манерам и стилю поведения, жестам и другим невербальным действиям, идентифицированным как мужские или женские. В целом, полоролевые роли развиваются как своего рода социальные отношения, в том числе в контексте подражания полу друзей и ближайшего окружения.

Е.Н. Шульга

Понять философский контекст литературных произведений может помочь методология философской интерпретации, развиваемая в рамках современной философской герменевтики, принципы которой способствуют пониманию текста и наилучшей его интерпретации. Понять текст — это значит извлечь истинный смысл из содержания всего произведения. Истинный смысл литературного произведения может быть найден только в мысли, правильно высказанной, в идее, исторически верной. Поэтому интерпретатор должен хорошо знать биографию автора произведения, знать обычаи, нравы его эпохи, национальные предрассудки, историческую обстановку, в которой творил и работал автор. Высокохудожественная литература, как правило, обладает собственным оригинальным стилем и содержанием, но, что особенно важно, она несет в себе философский смысл. Это позволяет говорить о философском контексте литературных произведений, выясняя смысл каждого слова, фрагмента текста, наконец, выясняя общий замысел произведения, включая ту аудиторию, для которой этот текст был предназначен. Что роднит и что отличает художественную литературу и философский текст? Как жанр диалога оказывается предтечей философского текста? Обращаясь к философскому наследию, в частности рассматривая практику ведения устной беседы с ее риторикой, как она представлена в сократических диалогах, мы получаем представление о способах и методах получения философского знания. Вместе с тем, как показано в статье, традиция, восходящая к практике устного слова в деле обучения, запечатлена письменными диалогами Платона. Обращение к этим текстам дополнено рассмотрением вопросов, связанных с возможностью применения философской герменевтики в анализе текстов. В статье приводится образец герменевтического анализа известного стихотворения Пушкина. Сделаны выводы, касающиеся методологии понимания и интерпретации текстов. To grasp the philosophical context of literary works can be helped by the methodology of philosophical interpretation, developed within the framework of modern philosophical hermeneutics, the principles of which contribute to the understanding of the text and its best interpretation. To understand the text means to extract the veritable meaning from the content of the entire work. The veritable meaning of a literary work can only be found in a thought correctly expressed, in an idea that is historically correct. Therefore, the interpreter must know well the biography of the author of the work, know the customs, manners of his era, national prejudices, the historical situation in which the author created and worked. Highly artistic literature, as a rule, has its own original style and content, but, most importantly, it carries a philosophical meaning. This allows us to talk about the philosophical context of literary works, figuring out the meaning of each word, a fragment of the text, finally, ascertaining the general intention of the work, including the audience for which this text was intended. What do fiction and philosophical texts have in common and what distinguishes them? How does the genre of dialogue turn out to be the forerunner of a philosophical text? Turning to the philosophical heritage, in particular, considering the practice of conducting oral conversation with its rhetoric, as it is presented in Socratic dialogues, we get an idea of the ways and methods of obtaining philosophical knowledge. At the same time, as shown in the article, the tradition that goes back to the practice of the spoken word in the matter of teaching is imprinted by Plato’s written dialogues. Reference to these texts is supplemented by consideration of issues related to the possibility of applying philosophical hermeneutics in the analysis of texts. The article provides a sample of hermeneutic analysis of the famous poem by Pushkin. Conclusions regarding the methodology of understanding and interpretation of texts are made.

Fikrul Hanif Sufyan

Gerakan kepanduan pernah meledak di Afdeling Batipuh X dan Priaman di awal abad ke-20. Tulisan ini bertujuan menganalisis hadirnya gerakan kepanduan dengan segala dinamikanya. Gerakan kepanduan ini beberapa kali melakukan gebrakan serta tuntutan Indonesia merdeka yang mereka suarakan langsung dari Padang Panjang.  Mulai dari gerakan protes, hingga membentuk Pendidikan Nasional Indonesia, atau dikenal dengan istilah PNI Baru Hatta-Sjahrir. Tulisan ini disusun berdasarkan kaidah metode sejarah –dimulai dengan heuristik, kritik, interpretasi, dan historiografi. Padvinders di Padang Panjang telah dimulai sejak tahun 1924. Gerakan yang hadir di Padang Panjang antara lain International Padvinders Organitatie, El-Hilaal, Hizbul Wathan, dan Kepanduan Indonesia Muslim (KIM). Masing-masing kepanduan lahir dari sekolah-sekolah yang muncul sejak awal abad ke-20, kemudian bermetamorfosis menjadi sebuah gerakan politik. Gerakan politik KIM menjadi PNI Baru, telah mengubah paradigma kepanduan –yang selama ini hanya dianggap sebagai kegiatan ekstrakurikuler sekolah.     The scout movement rose to fame in the afdeling of Batipuh X and Priaman in the early 20th century. This paper is designed to analyze the presence of the scout movement and related matters. It had constituted a break with years of colonial era and pushed for an independent Indonesia, which they voiced directly from Padang Panjang. The movements they organized was from the protest movement to the formation of the Pendidikan Nasional Indonesia or more popularly known as the PNI Baru Hatta – Sjahrir. The paper is organized according to the standard historical method rules; heuristics, criticism, interpretation, and historiography.  The scout movement, it all started in Padang Panjang in 1924. The International Padvinders Organitatie, the El-Hilaal, the Hizbul Wathan, and the Kepanduan Indonesia Muslim (KIM) were around then. They were originally established in schools at the beginning of the 20th century who transformed into the political movement then. KIM, which turned into a political movement or known as PNI Baru, has changed the scouting paradigm, which so far has only been regarded as the extracurricular school activity.

Renti Mahkota, Aquarini Priyatna, Sri Rijati Wardiani

Penelitian ini bertujuan untuk menunjukkan perbandingan dan persamaan potret keluarga matrilineal Minangkabau yang ditampilkan dalam dua novel pengarang etnis Minangkabau, yaitu novel Negeri Perempuan karya Wisran Hadi dan novel Aku Tidak Membeli Cintamu karya Desni Intan Suri. Untuk menunjukkan potret keluarga matrilineal Minangkabau dalam dua novel pengarang etnis Minangkabau peneliti menggunakan teori sastra bandingan sebagai landasan dalam penelitian ini. Metode dalam penelitian secara khusus menggunakan metode perbandigan sastra. Hasil penelitian menunjukkan bahwa ditemukan dua bentuk potret keluarga matrilineal di Minangakabau yang ditampilkan dalam kedua novel pengarang etnis Minangkabau. Pertama keluarga yang menganut sistem matriarkal-matrilneal, yaitu pihak perempuan (ibu) yang memegang kekuasaan utama di dalam keluarga. Kedua, keluarga yang menganut sistem patriarkal-matrilineal, yaitu kekuasaan utama dipegang oleh kaum laki-laki. Kekuasaan pada potret keluarga bentuk kedua ini bukan berada di pihak ayah (suami), melainkan berada di pihak mamak (saudara laki-laki ibu).   This study aims at showing the comparison and similarities of Minangkabau matrilineal family presented in two ethnic novels entitled Negeri Perempuan by Wisran Hadi and Aku Tidak Membeli Cintamu by Desni Intan Suri. To discuss the portrait of Minangkabau matrilineal family in these two novels, the researcher used comparative literature theory to frame the study. The present study specifically used the comparative literature method as its research method. Based on the research findings, it was found that there are two types of matrilineal family in Minangkabau presented in both novels. The first type is the family which follows the matriarchal-matrilineal system. This type believes that the women (mother) side takes the main power in their family. The second type is the family which follows the patriarchal-matrilineal system. This system believes that the main power is on the men’s side. The main power in the second system is not actually on the father’s side (husband); however the main power is on the uncle’s side (the mother’s brother).

Arief Dwinanto

P. Patterson, Michael K. Brady, Janet R. Mccoll-Kennedy

Emanuel Guerreiro

Este estudo tem por objectivo uma leitura da poesia de Sophia de Mello Breyner Andresen à luz do Bucolismo, procurando elementos distintivos da Pastoral em poemas escolhidos. Através de um percurso tripartido (em Tese, Antítese e Síntese), procurar-se-á ler uma visão da natureza, segu(i)ndo princípios da tradição bucólica, recorrendo a figuras da mitologia grega. Por oposição, apresentar-se-á a denúncia do espaço da cidade como negativo. Concluir-se-á com a referência a uma construção ideal(izada) de um espaço que recupera as características de perfeição, imagem de um passado ou tempo antigo que se pretende reviver. O projecto andresiano é um compromisso de consciência do poeta com o seu tempo, assumindo uma atitude ética: a palavra poética como acto de transformação do mundo e o acto poético como lucidez, compreensão e independência. O regresso à Arcádia sonhada só é possível através da arte. Assim, a poética andresiana apresenta uma proposta, um projecto «[r]acional limpo e poético»: através da poesia, do seu canto, há uma nota didáctica intencional num discurso empenhado para um mundo diferente do real, um mundo novo em que a poesia seja o guia, a base, o lema da sua criação.

Dhanurseto Hadiprashada Hadiprashada,, Budi Guntoro,, Mudiyono Mudiyono et al.

The value of cultural wisdom that exist in the society in Kaur District, Bengkulu Province, could be applied in the form of verbal message. They believe that verbal messages, which are used, are convinced by community as a heritage that could become a social regulation. The lack of communication between government and the community becomes the factor in implementing these values. The lack of attention from the government put culture seemed to be an obstacle factor in development. Documenting the local knowledge of community related to cultural values became a problem in contributing to the development. This verbal messages are called as larangan jurai and used by the community in the Napal Hijau village, Muara Sahung, Kaur District, Bengkulu Province. Larangan jurai contains regulations to communicate with each other, culture, and the Creator. This study gives an overview about manners, habits, behaviours, and customs as social regulations in the community. The community believed that larangan jurai could be able to give the contribution of development in various fields.

Yudi Putu Satriadi

Abstrak Penelitian mengenai jarog dan koja, kantong khas Baduy ini membahas tentang sistem ekonomi pengrajin jarog dan koja. Penelitian yang dilakukan untuk mendapatkan gambaran tentang proses produksi sampai dengan peran aspek budaya dalam pembuatan jarog dan koja. Penelitian ini bersifat deskriptif dengan metode kualitatif, dengan tahapan kerja meliputi: studi pustaka, wawancara, dan observasi. Hasil penelitian menunjukkan bahwa proses pembuatan jarog dan koja seluruhnya masih menggunakan pola tradisional sesuai dengan yang diwariskan oleh para orang tua sebagai pendahulu pembuatan jarog dan koja. Bahan yang digunakan berupa kulit pohon teureup yang dikeringkan dan dipilin menjadi tali kecil untuk dijalin menjadi kantong. Terjadi perluasan fungsi jarog dan koja. Kini, jarog dan koja bukan sekadar kantong untuk membawa keperluan sehari-hari orang Baduy melainkan menjadi cinderamata yang memiliki nilaiekonomis karenadibeli oleh orang luar Baduy.   Abstract Research on the Jarog and Koja, typical Baduy pouch, is about the economic system of Jarog and Koja craftsmen. This research carries out to get an overview of the production process up to the role of cultural aspects in the Jarog and Koja manufacture. It is a descriptive study with qualitative methods with the phases of work includes literature review, interviews, andobservations. The results showed that the entire manufacturing process of Jarog and Koja still use the traditional pattern in accordance with ancestors’ inherit as a precursor of Koja and Jarog manufacture. The material used is dried teureup bark (Artocarpus elasticus) and twisted intosmall a rope and woven become bags. There is an expansion of Jarog and Koja function. Now, Jarog and Koja are not only a bag to carry groceries butalso souvenir of Baduy that has economic value because it was purchased by the outer of Baduy.

Hélio Alves

O presidente da comissão organizadora das comemorações do Dia de Portugal do ano de 2013, José Silva Peneda, proferiu no dia 10 de Junho uma alocução na cerimónia protocolar de investimento das condecorações e insígnias com que a figura mais alta do Estado, em nome de todos os portugueses, agraciou algumas dezenas de personalidades pelos méritos demonstrados na vida pública. Nesse discurso solene, Silva Peneda quis confirmar que nós (isto é, os portugueses), nas palavras dele, fomos historicamente «um povo fazedor de pontes», um povo «com jeito especial» para «estabelecer compromissos» e promover a «convivência entre os povos».

Yuzar Purnama

Abstrak Belakang ini mencuat keresahan masyarakat yang terkena dampak pembangunan Waduk Jatigede. Seolah merupakan kasus baru, padahal masalah Waduk Jatigede sudah berlangsung cukup lama yakni sejak presiden Republik Indonesia, Soekarno. Pembangunan Waduk Jatigede adalah proyek pembuatan pembangkit tenaga listrik. Proyek ini berada di wilayah administrasi Kabupaten Sumedang, Provinsi Jawa Barat, meliputi Kecamatan Jatigede, Wado, Cisitu, Darmaraja, dan Kecamatan Jatinunggal. Penelitian ini menarik karena sejak pertama di mulainya pembangunan waduk sampai sekarang, Januari 2015, belum selesai. Penelitian ini mengupas dampak pembangunan Waduk Jatigede terhadap kehidupan sosial budaya masyarakatnya, yang dibatasi pada masalah ganti rugi, relokasi, dan tinggalan nilai budaya. Penelitian bertujuan untuk mengetahui dampak sosial budaya pembangunan waduk terhadap masyarakatnya. Metode penelitian yang digunakan adalah metode kualitatif, metode kajiannya deskriptif analitik. Penelitian di mulai dari sumber pustaka, mencari data lapangan dengan observasi dan wawancara, klasifikasi data, analisis, dan laporan penelitian. Dari penelitian disimpulkan bahwa dampak sosial seperti permasalahan relokasi, ganti rugi, dan masalah tinggalan budaya yang meresahkan warga merupakan imbas dari pembangunan waduk. Permasalahan sebenarnya bisa diminimalisir jika pembangunan tidak tersendat akibat perencanaan kurang matang dan faktor dana. Namun seiring berjalan waktu permasalahan tersebut sedikit demi sedikit dapat ditangani oleh berbagai pihak dan diharapkan tahun 2015 waduk mulai digenangi.   Abstract Fidgetiness appear at this moment because of the developing of Jatigede Dam. Apparently as a new case, actually this thing has appeared since the first president of Indonesia, Soekarno. The build of Jatigede Dam is the project of generator of electricity power. This project are in the administraton area of Sumedang Regency, West Java Province. Jatigede project involved of five area in five sub-district, there are; Jatigede, Wado, Cisitu, Darmaja, and Jatinunggal Subdistrict. Not all of the area got the effect, only 26 villages. This research are quite interesting because since the Jatigede Dam were built until the years of 2015 the project is not finished. The first problem is related to the unfinished problems of social and cultural. This research purpose is to reveal the effect of Jatigede Dam for life of social cultural society, which focused on claim damages, relocated, and the legacy of cultural values or customs. The research method is qualitative, and the discussing method is descriptive analytic. The step of the research start from library research, finding the field collection with observation and interview, continued with classification the data, analysis and arranged the research report. From this research can be concluded that social impact such as relocated problems, claim damages, and the legacy of the ancestor as the impact of Jatigede building process. Actually, if the building of Jatigede run smoothly, the problems can be minimize. In line with the time, little by little the problems get solved handled by the authority, in this case are the local government or centre government. And the target to settle up all of the problems in the years 2015.

R. Srivastava, A. Jaiswal, Abhishek Kumar

Adeng Adeng

Abstrak Pondok pesantren merupakan  lembaga pendidikan dan pengajaran agama Islam secara tradisional yang tumbuh dan berkembang di tengah-tengah masyarakat. Seiring dengan perkembangan zaman, pondok pesantren tradisional berubah menjadi pondok pesantren modern dengan tidak meninggalkan agama sebagai pijakan. Perkembangan ini sudah mulai tampak sejak awal abad ke-20, dengan berdirinya pesantren-pesantren modern dan atau berubahnya pesantren tradisional menjadi pesantren modern. Pesantren tersebut mengalami pergeseran orientasi, dengan tidak hanya mengajarkan masalah uhkrowi (keagamaan/akhirat) semata tetapi juga masalah keduniawian. Hal ini tercermin dari penyesuaian-penyesuaian yang telah pesantren lakukan dalam menghadapi zaman yang semakin maju, salah satu pesantren tradisional yang berkembang menjadi pesantren modern adalah Pesantren Cipasung Singaparna, Kabupaten Tasikmalaya. Penelitian ini diharapkan dapat mengungkap sejarah perkembangan Pesantren Cipasung Singaparna. Fokus bahasan mendeskripsikan secara historis tentang gerak perjalanan Pesantren Cipasung mulai dari masa penjajahan Belanda, pendudukan Jepang, zaman kemerdekaan, dan kiprah pesantren di Nahdlatul Ulama (NU).  Penulisan sejarah Pesantren Cipasung Singaparna dilakukan dengan menggunakan metode sejarah, yaitu: heuristik, kritik, intepretasi, dan historiografi. Pondok pesantren sekarang ini tidak hanya mengajarkan ilmu keagamaan, tetapi ilmu pengetahuan dan masalah keduniawian. Oleh karena itu, pondok Pesantren Cipasung Singaparna mempunyai tiga peranan penting, yaitu: sebagai lembaga pendidikan Islam, pengembangan sumber daya manusia, dan pengembangan masyarakat.    Abstract Muslim boarding school (pesantren) is an educational institution and study of Islamic which develop in the middle of the society in the traditional ways.  Along with the developing of the era, traditional Muslim boarding school also become modern but still keep the religion values.  This era can be seen in the 20th century, the appearance of modern Muslim boarding school or the changes of traditional Muslim’s boarding school into modern one.  Thus boarding school got the displacement of orientation because they are not only teaching about ukhrowi (religiousness/the hereafter) but also about worldliness.  It is because they need to adjust the period that they live right now.  One of the Muslim’s Boarding schools that has changed is Pesantren Cipasung Singaparna, Tasikmalaya Regency.  The objective of this research is to reveal the history of Pesantren Cipasung Singaparna since the Dutch and Japanese colonialism, the era of Indonesian independence, until in the pace of NadhlatulUlama (NU) as the biggest Muslims organization in Indonesia.  The method that the writer used is historical method, which contains; heuristic, criticism, interpretation, and historiography.  Muslim boarding schools in this era are not only taught about religiousness or the hereafter but also teach about worldliness or scientific knowledge.  That is why Pesantren Cipasung Singaparna have three important roles; the institution of Islamic Study, the developing of human resources, and the developing of the society.

Antonio Paulino de Sousa

Irvan Setiawan

Abstrak Kampung adat merupakan bagian dari aset budaya yang perlu dilestarikan. Rekapitulasi kampung adat di Provinsi Jawa Barat bersifat relatif karena masih ada beberapa kampung adat yang belum terdata, dan salah satunya adalah Kampung Cipatat Kolot di Desa Kiarapandak Kecamatan Sukajaya Kabupaten Bogor. Dinamika budaya akibat modernisasi membuat Kampung Cipatat Kolot menjadi sebuah kampung yang mengikuti perkembangan zaman. Aset budaya yang menjadi kunci sebuah kampung adat mulai luntur. Sementara itu, pendataan dan pengkajian mengenai Kampung Cipatat Kolot masih sangat minim. Penelitian ini mencoba untuk mengeksplorasi dan mengkaji aset dinamika budaya yang masih dimiliki Kampung Cipatat Kolot. Dengan menggunakan metode penelitian kualitatif, penelitian ini menyimpulkan bahwa sangat disayangkan apabila aset budaya Kampung Cipatat Kolot tidak dilestarikan, salah satunya karena makam Buyut Cipatat sebagai sesepuh dan menjadikan Kampung Cipatat Kolot menjadi sebuah kampung adat masih sangat dihormati tidak hanya oleh warga sekitar tetapi juga kasepuhan dalam kesatuan adat Banten Kidul. Selain itu dinamika budaya masih belum begitu jauh yang ditandai oleh masih adanya upacara tradisional yang biasa dilaksanakan oleh kampung adat dalam wilayah kesatuan Banten Kidul.   Abstract Traditional village as one of the cultural heritage should be conserved. The numbers of traditional village still in process of recapitulation.  One of traditional village is Kampung Cipatat Kolot in Desa Kiarapandak Kecamatan Sukajaya Kabupaten Bogor.  The village is not holding the traditional ways anymore; they live long with the modernization.  The cultural asset vanished. Meanwhile, there’s still lack of data and research about Cipatat Kolot village. This research tries to explore and examine the cultural heritage existence of Kampung Cipatat Kolot.  Using qualitative method, the research concludes that the cultural assets of Kampung Cipatat Kolot were not perpetuated.  One of the cultural assetsthat should be conserved is the grave of Buyu Cipatat which is well known as an elder. It should be conserved because of his name Kampung Cipatat Kolotis respected by other traditional village and in the line of Banten Kidul customs.