Hasil untuk "cs.DL"

J.B.P.A. Wijnberg, W.N. Speckamp

OSMAN JUN. ACHMATOWICZ, BARBARA SZECHNER

AbstractBei der Behandlung von Methyl‐2,3,6‐t1idesoxy‐hex‐2‐enopyranosiden mit H2O2 in tert.‐Butanol in Gegenwart von Os‐tetroxid erfolgt cis‐Dihydroxylierung.

JOHN S. BRIMACOMBE, IBRAHIM DA'ABOUL, LESLIE C. N. TUCKER

AbstractAddition von Nitrosylchlorid an das Dihydropyran (I) liefert das dimere Addukt (II), das in das Oxim (III) übergeführt wird.

Department of Chemistry, Faculty of Natural Sciences, University of Guyana, P.O. Box: 101110, Georgetown, Guyana, Brij B. Tewari, Dropadi Usmanali et al.

Interacción de DL-histidina, DL-treonina y DL-valina con ferrocianuros de platino y tungsteno. La interacción de adsorción de DL-histidina, DL-treonina y DL-valina en ferrocianuros de platino y tungsteno se estudió en un rango de pH de 1,0 a 10,0 y a temperatura ambiente (30 ± 1°C). El progreso de la interacción se siguió espectrofotométricamente midiendo la absorbancia de las soluciones de aminoácidos en su correspondiente λmax. A pH neutro, se encontró que la DL-valina y la DL-histidina mostraban una adsorción máxima y mínima, respectivamente, en ambos ferrocianuros metálicos estudiados. El tipo de adsorción de Langmuir se sigue en el rango de concentración de 10 -3 a 10 -4 M de soluciones de DL-histidina, DL-treonina y DL-valina. Los estudios actuales sugieren la importancia de los ferrocianuros de doble metal en la estabilización de biomoléculas de la degradación en la Tierra primitiva. *Correo a: brijtew@yahoo.com.

ANDREA Dl GIULIO

The Borghetto d' Arroscia sequence is constituted by three turbiditic formations; the age of the different units is difficult to determine both because of scarsness of paleontological data and of their uncertain interpretation. Particularly the presence of lower cenozoic foraminifera in the Ubaga Limestones is debated. The discovery, in the studied section, of paleocenic—lower eocenic Morozovella allows now to state the Iower cenozoic age of the whole calcareous formation.

Л. А. Кочергина, О. Н. Крутова, К. В. Дамрина

Melek Tulunay

Septik şokta eritrosit transfüzyonu hala tartışmalıdır, fakat septik şokta transfüzyon önerilir ve bu hastaların çoğu yoğun bakım ünitesinde (YBÜ) eritrosit alırlar. Bununla beraber bu hastalarda eritrosit transfüzyonunun fayda ve zararları henüz tam olarak saptanmamıştır. Bu kısa iletişim yazısının amacı septik şoku olan hastalarda transfüzyon eşiği konusunda yapılan yeni yayınlara dikkati çekmektir. Holst ve ark. çalışması restriktif transfüzyon eşiği (9 g/dL) yerine daha düşük hemoglobin eşiği (7 g/dL) kullanımının sadece kan kullanımını azaltmadığını fakat tehlike de oluşturmadığının kanıtını açıkça sağlamaktadır. Holst ve ark. tarafından daha önce yapılan TRISS çalışmasının sonuçlarına çok benzer şekilde bu yeni çalışmada da restriktif gruba liberal gruptan %50 daha az kan uygulanmıştır ve 90 günlük mortalite farksızdır. Yakında yayınlanan çok merkezli iki randomize iki çalışmasında da [The Protocolized Care for Early Septic Shock (ProCESS) and the Australasian Resuscitation in Sepsis Evaluation (ARISE) trial] septik şoku olan hastalarda erken hedefe yönelik tedavinin (EHYT) sonuçları ile olağan-bakım ve protokol-temelli standart tedavinin sonuçları incelendi. BU çalışmalarda EHYT gruplarında santral venöz oksijen satürasyonu %70’in altında ise %30’dan düşük hematokrit transfüzyon eşiği olarak kabul edildi. EHYT grubundaki bu eşiğin aksine diğer iki grupta hemoglobin değeri 7,5 g/dL’nin altına düştüğünde eritrosit transfüzyonu yapılması önerildi. Doksan günlük, 1 yıllık mortalite de ya da organ desteği gereksinimi bakımında EHYT grubu ile diğer iki grup arasında önemli bir farka rastlanmadı. Özet olarak, en azından yukarda sayılan bu dört çalışma septik şokta restriktif ve liberal transfüzyon eşikleri kullanılanların sonuçları arasında fark olmadığını doğrular ve hemoglobin düzeyinin dolaylı olarak septik şokta bir sağkalım ayırım faktörü olmadığına işaret eder.

HM Kipen, S Gandhi, P Ohman-Strickland et al.

Dermot H. Williamson

OTA SHOSHI