Hasil untuk "math.SP"

Carlota Alejandre-Colomo, Tomeu Viver, Mercedes Urdiain et al.

N. Georgiev, A. Pavlovska, E. Bauer

Diego A. Alonso, Carmen Najera, M. Carmen Pacheco

AbstractFor Abstract see ChemInform Abstract in Full Text.

Thomas Kaltenbach, Jean-Luc Gattolliat, Boonsatien Boonsoong et al.

Carla Garcia, Marina Szczepanski, Edileuza Mariana de Godoy et al.

O objetivo deste estudo foi isolar cepas de Trichoderma sp. de área de mata e verificar seu potencial de controle direto sobre o crescimento micelial de Fusarium sp. e a síntese e produção da mitotoxina desoxinivalenol (DON). A metodologia empregada incluiu o isolamento de Fusarium sp. (isolados TR 01, 69 e 89) e de Trichoderma sp. de área de mata, próximo de raízes de Araucaria angustifolia. Em seguida, foi realizado o teste de confronto de crescimento micelial entre os microrganismos. Após sete e 15 dias de avaliação, o DNA do Fusarium sp. foi extraído e a síntese de DON foi analisada por meio da técnica de reação em cadeia da polimerase (PCR). Os resultados indicaram que as cepas de Trichoderma sp. apresentaram elevado potencial no controle direto sobre o Fusarium sp. e na redução da síntese de DON. Conclui-se que o Trichoderma sp. é um agente em potencial para o controle biológico de fitopatógenos, com eficácia dependente da cepa do antagonista e da sensibilidade do patógeno.

อรินทิพย์ ธรรมชัยพิเนต

ได้ทำการโคลนไซแลเนสยีนจาก Streptomyces sp.42-9 โดยใช้ชิ้นส่วนขนาด 5 กิโลเบสของพลาสมิด pIJ699 และพลาสมิด pIJ702 เป็นดีเอนเอพาหะผ่าน S. lividans TK64 ซึ่งเป็นสายพันธุ์มาตรฐาน เข้าสู่ Streptomyces sp.190-1 ทั้งนี้เพราะ S. lividans TK64 มีประสิทธิภาพในการทรานสฟอร์มพลาสมิดพาหะสูงกว่า Streptomyces sp.190-1 ประมาณ 100 เท่า ผลการโคลนโดยใช้ชิ้นส่วนของพลาสมิด pIJ699 เป็นดีเอนเอพาหะ พบว่าได้ 3 โคลนที่มีไซแลเนสแอคติวิตี ซึ่งได้รีคอมบิแนนท์พลาสมิด คือ pPT6C, pPT6E และ pPT6G เมื่อนำเซลล์เจ้าบ้านที่มีพลาสมิดทั้ง 3 นี้ มาเลี้ยงในอาหารเลี้ยงเชื้อที่มีไซแลนเป็นองค์ประกอบ พบว่าเมื่อใช้ S. lividans TK64 เป็นเซลล์เจ้าบ้าน จะได้ไซแลเนสแอคติวิตีเท่ากับ 5.19, 4.85 และ 4.28 หน่วย/มล. ตามลำดับ และเมื่อใช้ Streptomyces sp.190-1 เป็นเซลล์เจ้าบ้าน จะได้ไซแลเนสแอคติวิตีเท่ากับ 2.93, 2.82 และ 2.73 หน่วย/มล. ตามลำดับ จากการหาขนาดของชิ้นส่วนดีเอนเอที่มีไซแลเนสยีนซึ่งใส่เข้าไป (inserted DNA) ในดีเอนเอพาหะในพลาสมิด pPT6C, pPT6E และ pPT6G โดยการทำอิเลคโตรโฟรีซีสบนอะกาโรสเจล พบว่ามีขนาด 4.8, 14.2 และ 9.4 กิโลเบส ตามลำดับ เมื่อใช้ pIJ702 เป็นดีเอนเอพาหะ พบว่าได้ 5 โคลนที่มีไซแลเนสแอคติวิตี ซึ่งได้รีคอมบิแนนท์พลาสมิดคือ pPT7-1, pPT7-2, pPT7-3, pPT7-4 และ pPT7-5 เมื่อนำเซลล์เจ้าบ้านที่มีพลาสมิดทั้ง 5 นี้ มาเลี้ยงในอาหารเลี้ยงเชื้อที่มีไซแลนเป็นองค์ประกอบ พบว่าเมื่อใช้ S. lividans TK64 เป็นเซลล์เจ้าบ้าน จะได้ไซแลเนสแอคติวิตีเท่ากับ 0.79, 0.73, 0.35, 0.32 และ 0.32 หน่วย/มล. ตามลำดับ และเมื่อใช้ Streptomyces sp.190-1 เป็นเซลล์เจ้าบ้าน จะได้ไซแลเนสแอคติวิตีเท่ากับ 3.22, 3.13, 2.73, 1.92 และ 2.32 หน่วย/มล. ตามลำดับ จากการหาขนาดของชิ้นส่วนดีเอนเอที่มีไซแลเนสยีนในพลาสมิด pPT7-1, pPT7-2, pPT7-3, pPT7-4 และ pPT7-5 โดยการทำอิเลคโตรโฟรีซีสบนอะกาโรสเจล พบว่ามีขนาด 0.5, 4.4, 0.5, 6.4 และ 4.4 กิโลเบส ตามลำดับ ผลการโคลนไซแลเนสยีนจาก Streptomyces sp.42-9 ด้วยพลาสมิดพาหะ pIJ699 และ pIJ702 เข้าสู่ Streptomyces sp.190-1 พบว่าสามารถเพิ่มประสิทธิภาพการสร้างไซแลเนสของ Streptomyces sp.190-1 ขึ้นจากเดิม 7-12 นอกจากนั้น Streptomyces sp.190-1 ที่ได้รับพลาสมิดซึ่งมีไซแลเนสยีนยังคงสามารถผลิตกลูโคสไอโซเมอเรสได้ 800-1000 หน่วย/กรัมน้ำหนักเซลล์แห้ง

Veena Satitpatipan

Two new nitrogenous germacrane sesquiterpenes, (1Z,4Z)-7alphaH-11-aminogermacra-1(10),4-diene, and N,N'-11-bis[(1Z,4Z)-7alphaH-germacra-1(10),4-dienyl]urea were isolated from the sponge Axinyssa sp., together with a known steroid axinysterol in 0.06, 0.12, and 0.03% w/w based on the MeOH extract, respectively. The compound (1Z,4Z)-7aH-11-aminogermacra-1(10),4-diene showed significant antimicrobial activity against Staphylococcus aureus, Bacillus subtilis, and Candida albicans with inhibition zones of 23, 22, and 27 mm, respectively, at concentration of 500 microgram/disc. The chemical study of the sponge Petrosia sp. led to the isolation of two pyridoacridine alkaloids, including the new 2-bromoamphimedine and the known petrosamine, together with a new isoguanine derivative, namely 1,3,9-trimethyl-8-hydroxyisoguanine in 0.03, 1.5, and 0.01% w/w based on the n-butanol extract, respectively. Petrosamine exhibited antimicrobial activity against Bacillussubtilis with an inhibition zone of 22 mm at concentration of 200 microgram/disc and possessed acetylcholinesterase inhibitory activity with an IC[subscript 50] of 91 nM, which was six times more potent than the reference compound galanthamine. Molecular docking study indicated the quaternary ammonium group of petrosamine donated the major and strong interactions to the key amino acid residues in the active site of Torpedo californica acetylcholinesterase. Bioassay-guided fractionation led to the isolation of the actin polymerization inhibitor latrunculin A and the microtubule-stabilizing agent laulimalide from the sponge, Cacospongia mycofijiensis. The yields of latrunculin A and laulimalide were 0.54 and 0.02% w/w based on the MeOH extract, respectively. In addition, three C1-C14 fragment analogs of laulimalide, LAU13, LAU14, and LAU16, were successfully synthesized in good yields.

Michael E. Irwin, Shaun L. Winterton, Mark A. Metz

Nurmalasari Nurmalasari, Emy Rusyani, Ika Chandra et al.

Diaphanosoma sp. merupakan salah satu spesies dari Cladocera yang dapat diberikan pada larva ikan dimana memiliki keunggulan diantaranya yaitu mudah dikultur dengan pertumbuhan yang singkat sehingga dapat diproduksi secara massal. Diaphanosoma sp. digunakan sebagai pakan alami larva ikan, permasalahannya adalah kebutuhan masih kurang terpenuhi jika hanya dari alam. Maka dari itu dibutuhkan budidaya Diaphanosoma sp. Penelitian ini bertujuan untuk menghitung laju pertumbuhan spesifik Diaphanosoma sp. dengan pakan fitoplankton berbeda. Penelitian ini dilakukan pada bulan Maret-April 2019 di Laboratorium Zooplankton Balai Besar Perikanan Budidaya Laut (BBPBL) Lampung. Metode yang digunakan adalah eksperimen laboratorium dengan Rancangan Acak Lengkap (RAL) menggunakan 4 taraf perlakuan dengan 3 ulangan. Perlakuan (P) yang dilakukan adalah pemberian pakan Diaphanosoma sp. menggunakan fitoplankton berbeda dengan P1 (Chaetoceros sp.), P2 (Nannochloropsis sp.), P3 (Porphyridium sp.), dan P4 (Tetraselmis sp.). Data yang diperoleh kemudian dianalisa menggunakan one way ANOVA. Hasil penelitian menunjukkan bahwa perlakuan terbaik terhadap Diaphanosoma sp. terdapat pada P3 dengan laju pertumbuhan spesifik (7.64 %).

Chaeyun Baek, Su-Kyoung Shin, Hana Yi

Petr Zahradník, Miloš Trýzna

CABI

George Wai-Chun Ho

Silvia L. Ordoñez, Dora P. Pillacela, Jazmín M. Salazar et al.

Las orquídeas producen abundantes semillas pequeñas, careciendo de endospermo, cotiledones y sustancias de reserva para llevar a cabo su germinación. Es por esto que estratégicamente las semillas establecen una relación simbiótica con un hongo micorrízico que favorece a su germinación y desarrollo. El objetivo de este estudio fue determinar la especificidad del hongo micorrízico (Rhizoctonia sp.) en la germinación de cinco géneros de orquídeas. Se usaron dos medios de cultivo: 1) PhytamaxTM y 2) avena-agar+Rhizoctonia sp. Los resultados evaluados a los 45 y 75 días demuestran que no existe especificidad entre el hongo Rhizoctonia sp. y Trichoceros antenifer, especie de la cual se aisló el hongo. La germinación en tres de los cinco géneros evaluados fue mayor en el tratamiento avena-agar+Rhizoctonia sp., evidenciando también mayor tamaño y vigor las plantas que se desarrollaron en este tratamiento, aunque estos datos no fueron evaluados. Los resultados sugieren también que la planta hospedera del hongo inoculado podría tener una ventaja en cuanto al tiempo requerido para su germinación; sin embargo otras, especies también se ven favorecidas con el inóculo, aunque éste sea obtenido de otra fuente.

CABI

Mai Thi Phuong Hoa, Bui Thi Tuong Thu, Tran Van Minh

H. E. MULLER, D. J. BRENNER, G. R. FANNING et al.

Ryuji Tsushima