Hasil untuk "Judaism"

Jazmin Rymberg

Jakub Luksch

The paper presents some common motifs of two thinkers who, despite a historical gap of several hundred years, had common roots in the tradition of Judaism. The notion of the Encounter, as analysed by Emmanuel Levinas, and the cosmogonic process of Creation in Isaac Luria’s system of thought have a common motif in the phenomenon of the socalled “contraction” (Hebrew: tzimtzum). Despite the fact that for the first thinker it is the domain of ethics and for the second the domain of ontology, the act of a certain “self-limitation” or “withdrawal” plays in both cases a foundational role.

Hans-Joachim Hahn

Mogomme Alpheus Masoga

A recent experience, that of the lockdown due to the emergence of COVID-19 in South Africa, resulted in religious groupings, such as Judaism, Islam and Christianity, among others, turning to social media (i.e. Facebook, Twitter, LinkedIn, WhatsApp, and YouTube, among others) as a significant means of communication, social interaction, as well as religious teaching. Due to space constraints, this discussion is limited to the homiletics of the Christian church, and does not include religions such as Judaism and Islam. As a precautionary measure against COVID19, many churches used WhatsApp groups to reach out to their diverse membership in various demographic locations. The present study problematises the emergence of WhatsApp as a critical platform to disseminate gospel-related material; this platform presents material in a more fashionable form, and was not utilised much before the advent of COVID-19. The study discusses homiletics through WhatsApp in view of the following three main aims: (1) To demonstrate that COVID-19 is a reality and the lockdown was a necessary ‘evil’ to reduce its impact, (2) To reveal that the WhatsApp platform developed the preachers’ sermon delivery skills without the personal presence of congregants, which is atypical of a conventional church gathering, and (3) To show that the WhatsApp group platform played a key role in church members accessing sermonettes, Bible teachings and prayer sessions, from the comfort of their homes. The research applied qualitative content analysis (thematic analysis), which examined content and themes of recorded human communications; responses were solicited from participants through email conversations. In addition, the study employed the so-called uses and gratification theory to demonstrate that users do derive some gratification from WhatsApp homiletics.

Yasin Meral

Reddiye literatüründe İslam’ın son din olduğu, Hz. Muhammed’in Tevrat ve İncil’de müjdelendiği ve Kitabı Mukaddes’in tahrif edildiği gibi konulara odaklanılmaktadır. Bu tür eserlerin yazarları arasında Yahudi ve Hıristiyanlardan İslam’ı seçenler de sayıca çoktur. Bu vesileyle bu mühtediler, İslam’ı seçmekte ne kadar ciddi olduklarını da Müslümanlara göstermiş olmaktadırlar. Bu makalede incelenen reddiye, ilk olarak Gustav Flügel (öl. 1870) tarafından 1867 yılında gündeme getirilmiştir. Flügel, metnin yazarının Rakili adında İspanyalı ya da Faslı bir mühtedi Yahudi olduğunu iddia etmiştir. Fakat yapılan araştırmalar, Rakili’nin müstensihin adı olduğunu, müellifin ise meçhul bir Yahudi olduğunu ortaya koymuştur. Risale metninde yer alan İbranice kavramlar sebebiyle müellifin Yahudi bir mühtedi olduğu düşünülmektedir. Reddiye yazarı, Tanah’tan yoğun alıntılara müracaat etmektedir. Yine de metin tenkidinin İbn Hazm kadar güçlü olmadığı görülmektedir. Müellif bunun dışında Yahudi sözlü geleneğinden alıntılarda bulunmaktadır. Her ne kadar metin yazarının mühtedi bir Yahudi olduğu düşünülse de Yahudilik bilgisi açısından çok güçlü bir reddiye olduğunu söylemek güçtür. Reddiye yazarı, Tanah’ın tahrif edildiğini göstermekten ziyade Tanah’ın pasajlarından İsrailoğullarının yoldan çıktıklarını göstermek istemektedir. Böyle yaparak o, Yahudilerin seçilmişlik iddiasını çürütmeye çalışmaktadır. Yahudilerin dini temsil noktasında bulunmadığını ifade eden müellif, Hz. Muhammed’in takipçilerinin bu seçilmişliğin muhatabı olduğunu öne sürmektedir. Diğer reddiyelerde de yer yer karşılaştığımız bu metot, bu reddiyede çok daha yoğun ve merkezi bir gündem olarak karşımıza çıkmaktadır. Burada incelediğimiz reddiyenin en orijinal tarafı, İsmail-İshak, Hacer-Sara ve Hz. Musa-Hz. Muhammed karşılaştırmasıdır. Müellif, seçilmiş soyun İshak soyu değil İsmail soyu olduğunu ısrarla vurgulamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak Hz. Muhammed’in tabi olunması gereken en büyük peygamber olduğunu ispatlamaya çalışmaktadır. Burada ilginç olan husus, Yahudi kökenli birisi olarak reddiye yazarının Yahudilerin seçilmiş millet düşüncesini çürütmeye gayret etmesidir. Ona göre Sara ve İshak üzerinden değil Hacer ve İsmail üzerinden bir seçilmişlik söz konusudur. İhtida eden kişilerin gerek samimiyetlerini ispat etmek gerekse Müslüman idareciler nezdinde hüsn-ü kabul görmek adına bu tür şeyler yaptıkları görülmektedir. Müellifin, İsmail’i ve Hz. Muhammed’i överek yüceltmesinin yanında Hz. Musa’nın mucizelerini küçümsemesi ve Yahudi atalarını basit görmesi de bu anlamda uç bir tavır olarak nitelendirilebilir. Müellif, beşairü’n-nübüvve konusuna da yer ayırmaktadır. Risale yazarı, bu kısımda Tevrat’ta bazı kelimelerin ebced değerleriyle Muhammed kelimesinin ebced değerinin eşit olmasından hareket ederek Tevrat’ta Hz. Muhammed’e işaret eden pasajlar olduğunu iddia etmektedir. Fakat bu pasajlar reddiye literatüründe bilinen pasajlar olup müelliften önce de dile getirilmiş hususlardır. Yaygın olarak bilinen bu pasajların dışında aktardığı başka yerler de mevcuttur. Fakat bu pasajlar da zorlama yorumlara dayanmaktadır. Yine Tanah’tan aktardığı bazı pasajlarda esnek davrandığı ve metne sadık kalmadığı görülmektedir. Müellifin üzerinde durduğu hususlardan birisi de İsrailoğullarının işlediği günahlar ve başlarına gelen lanetlerdir. Reddiye yazarı, bunu Tanah’tan farklı pasajlarla desteklemektedir. Bizzat Yahudilerin kutsal kabul ettikleri kendi kitaplarında lanete uğradıklarının anlatıldığına dikkat çeken müellif, bu kadar lanete uğramış bir toplumun seçilmiş bir halk olamayacağını göstermeye çalışmaktadır. Yazar, Yahudilerin Mesih beklentisinin aksine Hz. İsa’nın nüzul edeceğine, haçı kıracağına, domuzu öldüreceğine, yeryüzünde hâkim olacağına işaret etmektedir. Ahirzamanda Yahudilerin öldürüleceğine dair hadisi nakleden yazar, hatta Yahudilerin taşların arkasına saklandıklarında taşların dile gelerek “Arkamda Yahudi var, gel öldür” diyeceğini nakletmektedir. Ona göre Yahudilerin tövbe zamanı geçmiştir. Zira onlar Hz. İsa’yı da Hz. Muhammed’i de inkâr ederek bu fırsatı değerlendirememişlerdir. Müellifin, Tevrat’ta neden ahiret ve haşirden bahsedilmediğine dair ilginç bir açıklaması bulunmaktadır. Buna iddiaya göre Allah, Hz. Musa’ya Tevrat’ı indirdiğinde İsrailoğullarına emirlerini tutmalarını ve yasaklarından kaçınmalarını emretti. Allah, İsrailoğullarının kalplerinin katılığını ve inatlarını, çoğunun zındık, sihirle uğraşan ve putperest olduğunu, dünyayı ahirete tercih ettiklerini bildiği için Tevrat’ta cennet, cehennem, sevap ceza gibi hususlardan bahsetmedi. Bilakis bunun yerine Tevrat’ın birçok yerinde emirlerimi tutarsanız rızkınız artar, nesliniz çoğalır, bereket artar, düşmanlarınıza karşı zaferler kazanırsınız şeklinde vaatler bildirdi.

CRISTIAN CHIRA

Jerusalem has always been a core concept for the three main Abrahamic religions: Judaism, Christianity, and Islam. Starting from United States of America’s President Donald Trump’s declaration of officially recognizing Jerusalem as Israel’s capital, the current paper thoroughly describes Jerusalem’s historical and religious context. Considering the current geopolitical dynamics of the Middle East, I seek to present the perspectives, symbolism, and implications of and for the main actors that have been identified — state and non-state. While the status of Jerusalem is a sensitive matter, on the Grand Chessboard of the Middle East, for some, the ascension of Iran’s influence and power might prove to be the actual end-game.

Robert Erlewine

At the 50th anniversary of the Jean Améry’s Jenseits von Schuld und Sühne: Bewältigungsversuche eines Überwältigten, published in English as At the Mind’s Limits: Contemplations By a Survivor on Auschwitz and its Realities, this work is garnering increased attention in the Anglophone world. Perhaps it should not be surprising that there is increased interest in this book at this moment when our attention is repeatedly drawn to the plight of immigrants and exiles, state sanctioned use of torture, and police violence—all themes At the Mind’s Limits deals with at length. While this recent attention is certainly appropriate, it nevertheless tends to blur the specific and particular socio-political and cultural contours of the work. Améry becomes a writer about the plight of the victim in general, such that specificity of his Jewishness is lost and the already submerged theological dimensions of his work remain obscure.

Eduard Iricinschi

This paper includes an extended review of Moshe Idel’s Mircea Eliade: From Magic to Myth (New York: Peter Lang, 2014) through a triple analysis of Eliade’s early literary, epistolary, and academic texts. The paper examines Idel’s analysis of some important themes in Eliade’s research, such as his shift from understanding religion as magic to its interpretation as myth; the conception of the camouflage of sacred; the notions of androgyny and restoration; and also young Eliade’s theories of death. The paper also discusses Idel’s evaluation of Eliade’s programatic misunderstanding of Judaism and Kabbalah, and also of Eliade’s moral and professional abdication regarding the political and religious aspect of the Iron Guard, a Romanian nationalist extremist and anti-Semitic group he was affiliated with in 1930s.

Eve Lerner

José Zokner

Há anos, um chinês, de nome simplesmente Shein Dah Leh, comprou uma passagem de ônibus para São Paulo pela recém inaugurada BR-2, hoje BR-116, no horário de oito da manhã.

Eliezer Witztum, Daniel Stein

Judaism considers the duty of preserving life as a paramount injunction. Specific injunctions against suicide appear in the Bible, Talmud, and thereafter. Nevertheless, Jewish tradition emphasizes that one should let himself be killed rather than violate cardinal rules of Jewish law. Mitigating circumstances are found for the six deaths by suicide mentioned in the Bible, for example to account for one's sins, or avoid shameful death. Heroic suicide is praised throughout the Jewish history, from the suicide of Samson and the collective suicide in Masada, to the collective readiness of Jews in Medieval times and during the Holocaust to kill themselves rather than succumb to their enemies. Suicide rates for Jews are lower than those of Protestants and Catholics. Similarly, suicide rates in Israel are lower in comparison to Europe and North America, although being higher than those in most Moslem Asian and North African countries. This low rate of suicide is found in Jewish Israelis of all ages, including in adolescents. Elevated suicidal risk may be found in specific sub-populations, including male Israeli soldiers, immigrants from the former USSR and Ethiopia, in particular adolescent immigrants from the former USSR, elderly Holocaust survivors, and young Israel-Arab women. The meaning of these findings is discussed according to different socio-cultural perspectives.

Berta Waldman

Publicado originalmente em Israel, 1982, Menuhá Nehoná, e lançado no Brasil apenas em 2010 com o título Uma certa paz, o livro do consagrado escritor Amós Oz concentra-se no intervalo entre os anos 1965 e 1967, período imediatamente anterior à Guerra dos Seis Dias, que transformou o Estado de Israel de maneira radical. Foi depois dessa guerra que Israel desenvolveu a ambição pelos territórios ocupados e começou a utilizar a força militar como meio de conquistá‑los. A violência e o confronto das personagens entre si e com a sociedade propiciam questionamentos éticos que extrapolam o plano temático, marcando presença em estratégias de construção do romance, que culminam na polifonia, que transparece mais bem elaborada e de forma radical em outro romance de Amós Oz, A caixa preta

E. Ulrich

Damián Dzienciarsky

El apellido de un individuo es una parte inseparable de su identidad, permitiendo revisar, a través de él, su historia familiar. La mayoría de las personas reciben el apellido por herencia de sus padres, sin posibilidad de escogerlo. Pero existen aquellos que eligen cambiar su apellido por diferentes causas, como cambiar el país de residencia o por cuestiones ideológicas. En este trabajo explicaré como se fue dando este proceso, conocido como Hebraización, desde la llegada de la primera inmigración en masa hasta algunos años después de la declaración del Estado de Israel. Los objetivos de esta investigación son revisar las causas que dieron origen a este fenómeno etnolinguístico, describir cuáles fueron los métodos utilizados para hebraizar los apellidos y por último analizar la relación entre el nombre y la identidad de un pueblo.

Paulino Rodríguez Barral

The treatment of the image of Jews in the Cantigas by Alfonso X fluctuates between their total condemnation and the perspective of salvation. The condemnation of Judaism embodies some classic topics of medieval anti-Semitism such as alliance with the devil, infanticide, ritual murder, or sacrilegious desecration. This negative vision is tempered in some cantigas in which their jewish protagonists embrace the Christian faith as a result of Virgin Mary's intervention. This ambiguity may be a reflection of the monarch's attitude towards Judaism. On the one hand his reign is marked by prejudice both in certain proceedings and in the regulations of the Partidas, but on the other some Jews cooperate actively with the king's cultural and and scientific undertakings and even hold important public positions.

A. Jassen

W. Davies

J. Bowker

M. Marty, R. Appleby