Hasil untuk "History of Poland"

Jan Wasiewicz

The article contributes to memory work on serfdom, which is part of the current momentous debate in Poland on the history and heritage of the peasantry. The article also explores the role that the arguments presented by peasant circles in favour of the implementation of land reform in the early Second Polish Republic (1918–26) played in the politics of history, in particular peasant memory of serfdom and its key element, compulsory labour. Drawing upon the main press organs of the leading peasant parties (PSL Piast and PSL Wyzwolenie), the article shows that in addition to advancing arguments of a social, economic and ethical–legal nature, supporters of both the moderate and radical versions of this reform justified their positions in historical terms, regarding reform as compensation for the centuries of systemic injustice that the nobility inflicted upon peasants in the Polish lands during serfdom. The article ends with the conclusion that despite deep divisions between various factions of the Polish peasant movement in the first decade of independence, the shared aspects of peasant historical policies regarding historical injustice were an important factor that enabled the unification of this movement in the early 1930s.

Celina Barszczewska

Badanie związku między życiem codziennym a karierą zawodową akademiczek po II wojnie światowej stanowi istotne wyzwanie badawcze. Ze względu na złożoność tego zagadnienia konieczne jest zdefiniowanie trzech kluczowych pojęć: „akademiczka”, „życie codzienne” oraz „kariera”, które stanowią podstawę dalszej analizy teoretycznej i metodologicznej. Celem artykułu jest zatem zaproponowanie definicji tych terminów, z uwzględnieniem ich płynność i niejednoznaczności w dyskursie historycznym. Zdefiniowanie tych podstawowych pojęć i ustanowienie ich ram teoretycznych stanowi punkt wyjścia do dalszych badań empirycznych oraz umożliwia sformułowanie odpowiedzi na pytania dotyczące relacji między życiem codziennym a karierą zawodową kobiet w środowisku akademickim.

Sławomir Przygodzki

Jerzy Krzysztof Kos

Artykuł przedstawia dzieje Brzegu Dolnego (dawnego Dyhernfurth) – niewielkiego miasta na Dolnym Śląsku, którego rozwój w XVII-XIX wieku wiązał się z działalnością żydowskiej drukarni założonej przez Sabbathaja Josefa Bassa z Kalisza. Autor analizuje okoliczności powstania żydowskiej oficyny, działającej w latach 1688-1834, oraz jej znaczenie dla kultury żydowskiej i historii drukarstwa hebrajskiego w Europie Środkowej. Praca ukazuje także tło społeczne, gospodarcze i urbanistyczne Brzegu Dolnego, będącego przez stulecia prywatnym miastem należącym do rodu von Dyhrn i jego następców. W artykule omówiono relacje między trzema wspólnotami wyznaniowymi – katolicką, luterańską i żydowską – oraz przedstawiono losy dolnobrzeskiej synagogi i cmentarza żydowskiego, unikalnie włączonego w XVIII w. w kompozycję parku krajobrazowego. Studium podkreśla znaczenie Brzegu Dolnego jako ważnego, choć dziś zapomnianego, ośrodka drukarstwa żydowskiego związanego z tradycją kaliską.

Maciej Banach, Stanisław Surma, Grzegorz Dzida et al.

Cardiovascular diseases (CVD) prevention does not only mean effective fight against the existing and well-recognized cardiovascular risk factors, but also against their complications, including micro- and macrovascular complications. Only then we might comprehensively reduce CVD burden and cardiovascular and cause-specific morbidity and mortality. In relation to obesity, prediabetes and especially diabetes, we recognize a number of potential dangerous non-cardiovascular complications, such as neuropathy, nephropathy and retinopathy. The latter’s prevalence is even 30–40% and may appear in as many as 15% of patients with prediabetes. If not treated well it might result in the need for eye surgery or even vision loss. Fenofibrate has had a long history of evidence suggesting its preventive role in primary and especially secondary prevention of retinopathy, what has been investigated since the FIELD trial 19 years ago. Thus, given the obesity (the prevalence of 30% in Poland) and diabetes (10% which is predicted to be doubled in next 25 years) epidemic, we should look for the effective methods not only to optimize fasting blood glucose and haemoglobin A1C, but also atherogenic dyslipidaemia and their complications, including retinopathy. In this Position Paper by the Polish Lipid Association (PoLA) we have reviewed the current stage of knowledge on possible mechanisms by which fenofibrate may contribute to retinopathy prevention, available data on safety and efficacy, to finally recommend administering fenofibrate in prevention of this dangerous diabetic complication, which significantly affects quality of life and disability-adjusted life-years (DALY). This intervention – well-recognized and already in common use in diabetic patients – may significantly improve population health in Poland and worldwide.

Tomasz Kamusella

Ariel Krzysztof Orzełek

Tematem artykułu jest działalność polityczna i wybory ideowe Konstantego Łubieńskiego (1910–1977), który swoją aktywność zawodową rozpoczynał w około piłsudczykowskim ruchu „mocarstwowym”. Zawsze wrażliwy społecznie, już przed 1939 r. zastanawiał się nad sposobami poprawy warunków życia robotników i ludności wiejskiej. W czasie II wojny światowej działał w podziemiu, dochodząc do stanowiska dowódcy obwodu Mielec Armii Krajowej. Akcja „Burza”, w której brał udział i aresztowanie przez Sowietów skłoniły go do poszukiwania nowych form działania. Po ucieczce z niewoli udzielał się w Stronnictwie Pracy, a następnie w grupie „Dziś i Jutro”, gdzie zasłynął proklamującym współpracę katolików z komunistami artykułem List otwarty do Pana Juliusza Łady. Dopiero w 1956 r., w dobie „odwilży”, poczuł się rozczarowany postawą Bolesława Piaseckiego, opuścił Stowarzyszenie „PAX” i został jednym z przywódców grupy „secesji”. Był liderem środowiska „bezpartyjnej lewicy demokratycznej”, które z tygodnika „Za i Przeciw” usunął Jan Frankowski. Po tych wydarzeniach Łubieński związał się z ruchem „Znak”, pracując w jego kole poselskim i warszawskim Klubie Inteligencji Katolickiej. Był zwolennikiem odejścia od neopozytywizmu, a jako ideowy socjalista opowiadał się za bliższą współpracą środowiska z władzami. Doprowadziło to do rozłamu w „Znaku”, którego symbolem stało się – afirmujące zmiany w konstytucji w 1976 r. – przemówienie sejmowe Łubieńskiego i wstrzymanie się od głosu nad ich akceptacją przez Stanisława Stommę. Łubieński, rozbijając „Znak” i tworząc Polski Klub Inteligencji Katolickiej, osiągnął sukces u schyłku życia, nie zdążywszy politycznie zdyskontować jego rezultatów.

Marta Herstowska, Ada Przygocka-Pieniążek, Karol Grabowski et al.

Obesity affects over 600,000 people in Poland, and bariatric surgery is a vital part of the multidisciplinary approach to treatment. To improve outcomes, Poland’s public health institutions implemented the KOS-BAR programme, a multicentre nationwide pilot initiative that includes psychiatric evaluations of patients. The aim of this study was to assess the prevalence of mental disorders, verify diagnoses, and evaluate pharmacotherapy efficacy for patients under psychiatric treatment and selected for bariatric surgery. Of the 180 patients evaluated, 40% had a history of mental disorders, with depressive and eating disorders being the most common diagnoses. Patients selected for revision surgery had a higher incidence of depressive and compulsive eating disorders. Psychiatric support can improve patient cooperation and optimize long-term outcomes after bariatric surgery. A more complete evaluation of the psychological profile and depressive disorder’s impact on bariatric treatment outcomes will be the next step for this group of patients.

Zbigniew Anusik

Artykuł poświęcony jest dziejom rodziny Jordanów h. Trąby od XIV do XVI w. Szczególną uwagę zwrócono na dokonania kasztelana wojnickiego Mikołaja (1467–1521) i jego syna, kasztelana krakowskiego Spytka Wawrzyńca (1518–1568). Mikołaj był bliskim współpracownikiem królów Aleksandra i Zygmunta I. Pod ich panowaniem zrobił wielką karierę, stając się jednym z małopolskich możnowładców. Jeszcze więcej osiągnął Spytek Wawrzyniec, zaufany doradca Zygmunta Augusta, który został pierwszym senatorem świeckim – kasztelanem krakowskim. Był on jednym z najważniejszych ludzi w państwie ostatniego Jagiellona w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XVI w. Obaj Jordanowie użytkowali liczne królewszczyzny. Mieli jednak również rozległe dobra prywatne. Latyfundium Spytka Wawrzyńca Jordana obejmowało 4 miasta i ponad 85 wsi i było porównywalne z dobrami starych rodów możnowładczych – Tarnowskich i Tęczyńskich. Kasztelan krakowski nie pozostawił jednak męskiego dziedzica, a jego dobra zostały podzielone w 1597 r. pomiędzy jego trzy żyjące córki i spadkobierców dwóch innych, nieżyjących już wtedy córek. W opracowaniu przedstawiono uczestników i warunki dokonanego wówczas podziału. Omówiono też dalsze losy każdego ze spadkobierców oraz dzieje objętych przez nich w 1597 r. majątków do połowy XVII w. Wraz ze śmiercią Anny Sieniawskiej, wdowy po Spytku Wawrzyńcu Jordanie, rodzina Jordanów zniknęła z szeregów małopolskiego możnowładztwa. Dobra zaś zgromadzone przez najwybitniejszego jej przedstawiciela, kasztelana krakowskiego Spytka Wawrzyńca poprzez jego córki i wnuki przeszły natomiast we władanie Ligęzów, Skotnickich, Zebrzydowskich, Orzelskich, Przerembskich, Tarłów i Zborowskich. Część tych majątków pozostała na dłużej w posiadaniu jego potomków, część zaś trafiła w obce ręce.

Katarzyna Sarek

AbstractThe earliest pieces of knowledge and research on China in Poland reflected development of Sinological studies in Western Europe. Being located on the sidelines of trade routes through which Eastern ideas and goods reached Western Europe, Poles used to get their information about China mostly from intermediaries: medieval travelers, merchants, and envoys, and since the sixteenth century, letters, writings, and books by Jesuit missionaries. The Poles contributed the very first comprehensive description of Chinese flora, and were important in spreading mathematical knowledge among Chinese scientists. A Pole established Monumenta Serica, still published today, and another Pole applied formal logic to the research of Chinese classical texts for the very first time. Despite all that, regular Sinological research in Poland did not take off until the twentieth century, and even then it was interrupted by political upheaval in Poland and by researchers’ fight either for freedom or with ideology.

T. Ferry, C. Kolenda, T. Briot et al.

Phage-derived therapies comprise phage therapy and the use of phage-derived proteins as anti-bacterial therapy. Bacteriophages are natural viruses that target specific bacteria. They were proposed to be used to treat bacterial infections in the 1920s, before the discovery and widespread over-commercialized use of antibiotics. Phage therapy was totally abandoned in Western countries, whereas it is still used in Poland, Georgia and Russia. We review here the history of phage therapy by focusing on bone and joint infection, and on the development of phage therapy in France in this indication. We discuss the rationale of its use in bacterial infection and show the feasibility of phage therapy in the 2020s, based on several patients with complex bone and joint infection who recently received phages as compassionate therapy. Although the status of phage therapy remains to be clarified by health care authorities, obtaining pharmaceutical-grade therapeutic phages (i.e., following good manufacturing practice guidelines or being “GMP-like”) targeting bacterial species of concern is essential. Moreover, multidisciplinary clinical expertise has to determine what could be the relevant indications to perform clinical trials. Finally “phage therapy 2.0” has to integrate the following steps: (i) follow the status of phage therapy, that is not settled and defined; (ii) develop in each country a close relationship with the national health care authority; (iii) develop industrial–academic partnerships; (iv) create academic reference centers; (v) identify relevant clinical indications; (vi) use GMP/GMP-like phages with guaranteed quality bioproduction; (vii) start as salvage therapy; (vii) combine with antibiotics and adequate surgery; and (viii) perform clinical trials, to finally (ix) demonstrate in which clinical settings phage therapy provides benefit. Phage-derived proteins such as peptidoglycan hydrolases, polysaccharide depolymerases or lysins are enzymes that also have anti-biofilm activity. In contrast to phages, their development has to follow the classical process of medicinal products. Phage therapy and phage-derived products also have a huge potential to treat biofilm-associated bacterial diseases, and this is of crucial importance in the worldwide spread of antimicrobial resistance.

Katarzyna Grzelak, Martin V. Sørensen

Limited data are available for the kinorhynch fauna from the Southern Hemisphere, with little or no data from New Zealand. Here, we provide a first comprehensive overview of the diversity of mud dragons, with an emphasis on species of Echinoderes from the continental slope of New Zealand, from a variety of habitats such as slopes, canyons and seamounts located in the Hikurangi Margin region. The study revealed fifteen species of Echinoderes. Of these, ten are described as new to science: E. aragorni sp. nov., E. blazeji sp. nov., E. dalzottoi sp. nov., E. frodoi sp. nov., E. galadrielae sp. nov., E. gandalfi sp. nov., E. landersi sp. nov., E. leduci sp. nov., E. legolasi sp. nov. and E. samwisei sp. nov. Moreover, Echinoderes juliae Sørensen et al., 2018, Echinoderes sp. aff. E. balerioni, Echinoderes sp. aff. E. galadrielae/beringiensis, Echinoderes sp. aff. E. lupherorum and Echinoderes sp. aff. E. unispinosus are reported in the investigated region. The most abundant among all was E. gandalfi sp. nov., but it was found only in canyons. Interestingly, the second most common species was E. juliae that was found at several stations in canyons, seamount and on the slope. This species is one of the deep-sea species originally found on the abyssal plain off Oregon and along the continental rise off California, Northeast Pacific, recorded in polymetallic nodules in the tropical eastern Pacific, and recently found on the abyssal plains off Chile, east of the Atacama Trench. These findings, together with records of Echinoderes sp. aff. E. lupherorum and Echinoderes sp. aff. E. unispinosus indicate that, despite their low dispersal abilities, kinorhynchs, similar to other meiofaunal species, may exhibit a wider distribution pattern than previously assumed. The number of recorded species and numerous new species show that New Zealand sediments not only are inhabited by a diverse kinorhynch fauna, but Echinoderes, the most speciose genus, still holds much to discover.

Wojciech GURGUL

The present article constitutes an attempt at outlining the musical oeuvre of Polish composers in the field of concertos for guitar and orchestra. Since the 1940s, when the first concerto with a guitar part was created, more than 100 concertos have been composed in Poland. In an effort to write such a piece of music, composers discovered different creative paths, which often revealed various new colours of the guitar. The article discusses a proposal to divide the concertos created in Poland according to the specificity of the pieces, introduces the history of the first Polish concertos and paints a picture of guitar literature created by 2020.

Elżbieta Radzikowska, Urszula Lechowicz, Jolanta Winek et al.

Abstract Background Birt–Hogg–Dubé syndrome (BHDS) is a rare, autosomal dominant, inherited disease caused by mutations in the folliculin gene (FLCN). The disease is characterised by skin lesions (fibrofolliculomas, trichodiscomas, acrochordons), pulmonary cysts with pneumothoraces and renal tumours. We present the features of Polish patients with BHDS. Materials and methods The first case of BHDS in Poland was diagnosed in 2016. Since then, 15 cases from 10 families have been identified. Thirteen patients were confirmed via direct FLCN sequencing, and two according to their characteristic clinical and radiological presentations. Results BHDS was diagnosed in 15 cases (13 women and 2 men) from 10 families. The mean ages at the time of first pneumothorax and diagnosis were 38.4 ± 13.9 and 47.7 ± 13 years, respectively. Five patients (33%) were ex-smokers (2.1 ± 1.37 packyears), and 10 (67%) had never smoked cigarettes. Twelve patients (83%) had a history of recurrent symptomatic pneumothorax. Three patients had small, asymptomatic pneumothoraces, which were only detected upon computed tomography examination. All patients had multiple bilateral pulmonary cysts, distributed predominantly in the lower and middle, peripheral, and subpleural regions of the lungs. Generally, patients exhibited preserved lung function. Skin lesions were seen in four patients (27%), one patient had renal angiomyolipoma, and one had bilateral renal cancer. Different mutations of the FLCN gene were identified (mainly in exon 6), with two novel heterozygous variants: c.490delA p.(Arg164GlyTer13) and c.40delC p.(His14ThrsfTer41). Conclusions All analysed patients with BHDS presented with lung lesions and with less frequent skin and renal lesions than previously reported in other populations. In addition, more frequent mutations located in exon 6 were detected, and two novel FLCN gene mutations were identified.

L. Twerd, Weronika Banaszak‐Cibicka

Urban wastelands are important substitute habitats for many insect species, but their value for the protection of wild bees is still poorly studied. We assessed species richness, abundance, and the diversity of wild bees in wastelands that differed in area (2–35 ha), stage of ecological succession, location (suburbs or closer to the city centre), and history of land use. In the investigated plots, we recorded 42% of all bee species reported from Poland. The attractiveness of wastelands was positively correlated with the coverage of blooming herbs, coverage of shrubs and low trees, and the area of the wasteland. An increase in isolation of the habitat patches, the percentage contribution of alien species, annuals, and low grasses (< 25 cm) negatively affected the diversity of Apiformes. Considering the history of land use, we found that the bees were most attracted to wastelands resulting from extractive industry (sand and clay pits), and grassy habitats located in the suburbs, e.g. at sites grazed earlier by sheep. Wastelands in areas directly influenced by the chemical industry were the least attractive to bees. Analyses of quantitative and qualitative similarity of bees in various habitat types showed that three habitat types were the most similar to grasslands in the suburbs (the least disturbed habitats): degraded grasslands located closer to the city centre, extraction pits, and old fields. The presented results indicate that urban wastelands, including some post-industrial sites, can be important secondary habitats for wild bees. Thus, proper management of urban natural resources should cover both the formally managed areas and the so-called unproductive spaces, which have been undervalued so far.

Wojciech Matuszewski, Magdalena M. Stefanowicz-Rutkowska, Magdalena Szychlińska et al.

<i>Background and Objective</i>: Nowadays, diabetes is one of the main causes of blindness in the world. Identification and differentiation of risk factors for diabetic retinopathy depending on the type of diabetes gives us the opportunity to fight and prevent this complication. Aim of the research: To assess differences in the risk factors for diabetic retinopathy in type 1 and type 2 diabetes mellitus patients in Warmia and Mazury Region, Poland. <i>Materials and Methods</i>: Risk factors for diabetic retinopathy (DR) were assessed on the basis of an original questionnaire, which included: personal data, clinical history of diabetes and eye disease. Elements of clinical examination: blood pressure, BMI, waist circumference. Indicators of diabetes metabolic control: mean glycemia, glycated hemoglobin (HbA1c), total cholesterol and triglycerides, creatinine, glomerular filtration rate (GFR), albumin–creatinine ratio in urine. <i>Results</i>: The study group included 315 (26%) patients with DM1 and 894 (74%) patients with DM2. Risk factors were estimated on the basis of logistic regression and verified with Student’s t-test. Statistically significant dependencies were found in both groups between the occurrence of diabetic retinopathy and diabetes duration, HbA1c, triglyceride concentrations, indicators of kidney function and cigarette smoking status. In the DM2 group, the development of DR was significantly influenced by the implemented models of diabetic treatment. <i>Conclusions</i>: In the whole study group, the risk of DR was associated with the duration of diabetes, HbA1c, triglyceride concentrations and smoking. In DM1 patients, the risk of DR was associated with diabetic kidney disease in the G1A1/A2 stage of chronic kidney disease, and in DM2 patients with the G2 stage of chronic kidney disease. An important risk factor for DR in DM2 patients was associated with late introduction of insulin therapy.

R. Kulpa, Joanna Mizielińska

Contents: Introduction: why study sexualities in Central and Eastern Europe?, Robert Kulpa and Joanna Mizielinska 'Contemporary peripheries': queer studies, circulation of knowledge, and East/West divide, Joanna Mizielinska and Robert Kulpa Between walls: provincialisms, human rights, sexualities and Serbian public discourses on EU integration, Jelisaveta Blagojevic Nations and sexualities a " 'West' and 'East', Robert Kulpa A short history of the queer time of 'post-socialist' Romania, or, are we there yet? Let's ask Madonna, Shannon Woodcock Travelling ideas, travelling times. On the temporalities of LGBT and queer politics in Poland and in the 'West', Joanna Mizielinska Researching transnational activism around LGBTQ politics in Central and Eastern Europe: activist solidarities and spatial imaginings, Jon Binnie and Christian Klesse Rendering gender in lesbian families: a Czech case, Katerina NedbA!lkovA! The heteronormative panopticon and the transparent closet of the public space in Slovenia, Roman Kuhar Heteronormativity, intimate citizenship and the regulation of same-sex sexualities in Bulgaria, Sasha Roseneil and Mariya Stoilova, Situating intimate citizenship in Macedonia: emotional navigation and everyday queer/kvar grounded moralities, Alexander Lambevski Index.

M. Kaminski, M. Pólkowski, E. Kraszewska et al.

Objective This study aimed to develop and validate a model to estimate the likelihood of detecting advanced colorectal neoplasia in Caucasian patients. Design We performed a cross-sectional analysis of database records for 40-year-old to 66-year-old patients who entered a national primary colonoscopy-based screening programme for colorectal cancer in 73 centres in Poland in the year 2007. We used multivariate logistic regression to investigate the associations between clinical variables and the presence of advanced neoplasia in a randomly selected test set, and confirmed the associations in a validation set. We used model coefficients to develop a risk score for detection of advanced colorectal neoplasia. Results Advanced colorectal neoplasia was detected in 2544 of the 35 918 included participants (7.1%). In the test set, a logistic-regression model showed that independent risk factors for advanced colorectal neoplasia were: age, sex, family history of colorectal cancer, cigarette smoking (p<0.001 for these four factors), and Body Mass Index (p=0.033). In the validation set, the model was well calibrated (ratio of expected to observed risk of advanced neoplasia: 1.00 (95% CI 0.95 to 1.06)) and had moderate discriminatory power (c-statistic 0.62). We developed a score that estimated the likelihood of detecting advanced neoplasia in the validation set, from 1.32% for patients scoring 0, to 19.12% for patients scoring 7–8. Conclusions Developed and internally validated score consisting of simple clinical factors successfully estimates the likelihood of detecting advanced colorectal neoplasia in asymptomatic Caucasian patients. Once externally validated, it may be useful for counselling or designing primary prevention studies.

Ksenia Kakarenko

Satire in all countries is protected as a manifestation of public mood and for this reason it is not subject to criminal liability. Caricature is a specific kind of satirical art. During an analysis of the history of the USSR and Poland, one can highlight the special role of caricature in the implementation of a state’s international policy. It served as an instrument of reaching the least educated social strata with state propaganda. It is also worth noting that caricature played a smaller or a larger part for the state at different periods of history.

Marek Adamczewski

1 sierpnia 1919 r. Sejm Ustawodawczy przyjął ustawę o polskich godłach państwowych. Posłowie w trakcie obrad parlamentarnych zgłosili szereg wątpliwości w sprawie formy Orła Białego przedłożonego do poselskiej akceptacji. Pomimo zastrzeżeń i wątpliwości Sejm przyjął zgłoszoną regulację. Ustawa z 1919 r. nie zakończyła dyskusji na temat polskich znaków państwowych, a jedynie wprowadziła znak tymczasowy i zapowiedziała jego uszczegółowienie. Godło przyjęte 1 sierpnia 1919 r. było jednym z trzech znaków w grupie ważnych orłów rywalizujących u progu II Niepodległości o miano godła państwowego. Dwa pozostałe godła – orzeł Kazimierza Kierskiego z początku 1917 r. lub nawet z końca 1916 r. i orzeł Bronisława Gembarzewskiego z początku 1917 r. – w różnym czasie pełniły funkcje polskich znaków przedpaństwowych, a nawet funkcje polskich znaków państwowych po 11 listopada 1918 r. Orzeł z sierpnia 1919 r. sylwetą odwoływał się do tradycji polskich znaków państwowych z końca XVIII i XIX w. Wyrażał ciągłość państwa i akcentował przywiązanie twórców godła do tradycji powstania listopadowego i – werbalnie – do herbu ustanowionego przez Sejm i Rząd Narodowy na początku 1831 r. Słuszne założenie o zachowaniu ciągłości z decyzjami władz powstańczych z 1831 r. jednakowoż nie zostało w 1919 r. dobrze zrealizowane. Orzeł z sierpnia 1919 r. był inny od orła z 1831 r., a także został gorzej od niego narysowany. Z tego powodu podjęte zostały prace, które finalnie przynieść miały lepszy wzór godła. Od sierpnia 1919 r. w Ministerstwie Sztuki i Kultury, a następnie w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego przygotowywano nowe wersje godła Rzeczypospolitej. Prace nadzorowane przez aparat państwowourzędniczy II Rzeczypospolitej zmierzały do stworzenia znaku, który stylizacją nawiązywałby do godła z sierpnia 1919 r. Równolegle do prac ministerialnych czołowi graficy ówczesnej Polski opracowywali własne Orły Białe, często wzorując się na orłach jagiellońskich. Na uwagę zasługują prace prof. Zygmunta Kamińskiego i Zofii Trzcińskiej-Kamińskiej. Zaprojektowane przez nich w 1924 i 1925 r. orły zainteresowały rządzących Polską po zamachu majowym z 1926 r. i rządzący ci zlecili w 1927 r., aby prof. Kamiński przygotował wzór nowego herbu Rzeczypospolitej. Orzeł Biały prof. Z. Kamińskiego z 1927 r. formą odbiegał od wzoru z sierpnia 1919 r., a jakością wykonania wyraźnie przewyższał dotychczasowe godło. Kontrowersje wzbudziła zmiana korony na głowie orła. W miejsce korony zamkniętej prof. Kamiński wprowadził koronę otwartą. Dla polityków i dla zwolenników ugrupowań prawicowo-narodowych taka korekta – szczególnie, że nastąpiła po zbrojnym zamachu stanu w maju 1926 r. i bez udziału parlamentu – była nie do zaakceptowania. Dyskusja wywołana zmianą formy korony, czy szerzej – zmianą formy polskiego orła państwowego w 1927 r. trwa do dziś. Heraldycy i politycy spierają się, czy w herbie Rzeczypospolitej powinna być korona otwarta, czy też korona zamknięta, a politycy prawicowo-narodowi podpowiadają, że Rzeczypospolitej należy przywrócić jej tradycyjne godło, a tym tradycyjnym godłem – według polityków prawicowo-narodowych – jest orzeł z sierpnia 1919 r. Odpowiedź na pytanie o właściwą formę polskiego orła państwowego, a także o rodzaj jego korony nie jest łatwa. Źródła (w tym przypadku analizowane były królewskie pieczęcie) sugerują odpowiedź. W długim trwaniu, w okresie przedrozbiorowym polski orzeł ukoronowany był koroną otwartą. Ponadto w 1831 r. Sejm powstańczej Polski i jej rząd zgodnie przyjęli herb z orłem „jagiellońskim” ukoronowanym także koroną otwartą. Korona zamknięta na głowie orła na pieczęciach pojawiła się w okresie panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego. Była popularna w przedstawieniach polskiego orła w XIX w. i ta dziewiętnastowieczna tradycja korony zamkniętej wpłynęła na treść dwudziestowiecznej dyskusji o godle Rzeczypospolitej.