تحلیل صنایع‌دستی و وانموده آن به‌مثابه بسته‌بندی محصول بر اساس نظریه چرخش معناشناختی و طراحی انسان‌محور «کلاوس کریپندورف»

پژوهش پیش رو باهدف شناخت ویژگی‌ها و الزامات دو نوع بسته‌بندی مبتنی بر صنایع دستی و وانموده آن متأثر از نظریه چرخش معناشناختی« کلاوس کریپندورف» و از منظر طراحی انسان محور مورد بحث قرار گرفته است. سؤالات اساسی پژوهش بدین شرح است؛ 1- به‌کارگیری صنایع‌دستی(امر واقعی) یا وانموده آن (امر غیرواقعی، شبیه‌سازی) در طراحی بسته‌بندی محصولات، چگونه منجر به دریافت‌های متفاوت می‌گردد؟ 2- صنایع‌دستی به‌مثابه بسته‌بندی محصولات چگونه می‌تواند مفاهیم و الزامات طراحی انسان‌محور را در جهت تمایز با وانموده آن و «معنا بخشی» و «ارزش‌آفرینی» بکار گیرد؟ پژوهش به‌صورت توصیفی- تحلیلی و مبتنی بر نظریات«کلاوس کریپندورف»  است که بر اصل محوریت معنا در مورد مصنوعات اشاره دارد. نتایج پژوهش نشان می‌دهد رواج بسته‌بندی مبتنی­بر صنایع‌دستی و وانموده از سوی طراحان منجر به شکل‌گیری دو نوع مصرف‌کننده یا کاربران خاص و کاربران عامه گردیده است. هر چند کاربران خود را ملزم به این تقسیم‌بندی نمی‌دانند. در مقوله بسته بندی محصولات مبتنی بر انواع صنایع دستی مفاهیمی مانند درک تنوع کاربران اهمیت پیدا می کند اینکه چه محصولی با چه نوعی از صنایع دستی بسته بندی شود مهم خواهد بود و خاص بودگی به واسطه عدم تولید انبوه با تکیه بر زیباشناسی محلی بر جذابیت این نوع بسته بندی نزد کاربران می افزاید. مفاهیمی که در عین حال می تواند ارزش‌افزوده برای محصول بسته‌بندی‌شده با صنایع‌دستی را به دنبال داشته باشد.  در بسته­بندی وانموده امّا ارزش‌آفرینی بر مبنای فروش محصول و نه ارزیابی رضایت کاربران صورت گرفته است. همچنین بسته‌بندی مبتنی بر صنایع‌دستی ویژگی کاربرد مجدد را با خود دارد که در هر بار استفاده معانی جدیدی در موقعیت استفاده آن شکل خواهد گرفت. این معانی می‌تواند شامل تشخص اجتماعی و احساس رضایت از خرید باشد. در موقعیت بسته‌بندی وانموده کاربرد مجدد نه‌تنها مطرح نیست بلکه طراحان باید این ویژگی را به دلایلی ازجمله مباحث زیست‌محیطی، محدود و کنترل کنند.