O źródłach inspiracji archiwistyką w książce, która nie stała się podręcznikiem. Refleksje na marginesie publikacji W. Chorążyczewskiego Zachęta do archiwistyki, Wydawnictwo Naukowe UMK, Toruń 2022, ss. 360

Recenzowana publikacja jest w dorobku piśmienniczym polskiej archiwistyki ostatnich trzech dekad pozycją wyjątkową. Ukazuje bowiem trzy perspektywy dziedziny archiwalnej: podbudowę teoretyczną archiwistyki, spojrzenie z punktu widzenia praktyki archiwalnej oraz pochwałę amatorstwa jako pobudki podejmowania wszelkich działań archiwalnych. Autor przybliżył nie tylko dotychczasowy dorobek archiwistyki, wyjaśnił jej naukowy charakter, zakres i wewnętrzny podział, używaną przez nią terminologię, ale – jak przystało na monografię – zaprezentował również pewną nowatorską koncepcję, refleksję na temat poszukiwania w archiwistyce nowych idei i ich praktycznych zastosowań. Taką prekursorską rolę odgrywają w książce fragmenty dotyczące redefinicji i odtworzenia modelu procesu archiwotwórczego zbioru archiwalnego, a także teorii zbiorów, której istotą jest zasada poszanowania naturalnie wytworzonych przez ustrojowo odrębnych twórców całości,, złożonych nie tylko z archiwaliów, ale również obiektów bibliotecznych i muzealnych.