Współzamieszkiwanie. O wykorzystaniu wielostronnego studium przypadku w metodologii badań migracyjnych

Pierwszy cel artykułu wiąże się z metodologią migracyjnych badań jakościowych. Jest nim teoretyczna analiza metodologicznych wyzwań związanych z taką konstrukcją studium przypadku, która wymaga zbierania relacji więcej niż jednej osoby współuczestniczącej w badanym procesie lub wydarzeniu. Drugi cel to empiryczna egzemplifikacja tych rozważań na przykładzie badania relacji pomiędzy polskimi gospodarzami/gospodyniami a ukraińskimi gośćmi/gościniami (w latach 2022–2023). Zebrany materiał empiryczny pokazuje efektywność zastosowania – zaczerpniętej z badań biograficznych – techniki opowieści krzyżowych (récits croisés) oraz ontologiczno-epistemologiczne trudności, z którymi trzeba się zmierzyć. Artykuł, przytaczając explicite duże partie surowego materiału i wyjaśniając ich kontekst, oferuje więc nie tyle właściwą analizę fenomenu współzamieszkiwania, co stanowi przyczynek do niej. Jego wkład do studiów migracyjnych polega na wykazaniu, z perspektywy metodologicznej, że jednoczesne badanie wielości punktów widzenia i definicji sytuacji pozwala w pełni wykorzystać potencjał badań jakościowych. Dzięki narracjom krzyżowym możemy lepiej wczuć się w sposób rozumienia świata przez rozmówców, aby – w razie potrzeby – zakwestionować zdroworozsądkowe znaczenia niektórych kategorii oraz wskazać „przesłonięcia”, czyli luki w relacjach biograficznych.