Polska wobec Rumunii w kontekście funkcjonowania bloku rolnego w latach 1930–1932

W sierpniu 1930 r. w Polsce panował kryzys ekonomiczny, szczególnie dotkliwie uderzający w rolnictwo. Wystąpiła ona wówczas z inicjatywą, w stosunku do znajdujących się w podobnej sytuacji krajów agrarnych Europy Środkowej i Południowej, stworzenia ugrupowania mającego za cel neutralizację jego skutków. Główną rolę w stworzonym bloku rolnym odgrywały Polska i Rumunia, które od 1921 r. powiązane były ze sobą przymierzem polityczno-wojskowym.Od końca 1930 r. podjęto ożywione zabiegi na rzecz stworzenia organizacyjnych podstaw bloku oraz forsowania własnych interesów wobec państw przemysłowych na różnych forach międzynarodowych. Te ostatnie w nikłym zakresie były podatne na dezyderaty państw agrarnych, które równolegle zaczęły indywidualnie szukać sposobów polepszenia sytuacji na swoich rynkach rolnych. Takie intencje przyświecały Rumunii zabiegającej o układ handlowy z Niemcami.Niepokoiło to Warszawę, znajdującą się wówczas w stanie wojny celnej z tym państwem. Jednakże nie posiadała ona większych możliwości oddziaływania na te tendencje w polityce Bukaresztu. Wiosną 1932 r. w polskim MSZ w miejsce optymizmu głoszonego w oficjalnych deklaracjach w odniesieniu do efektów funkcjonowania bloku pojawił się sceptycyzm, skutkujący coraz mniejszym zaangażowaniem w jego działalność.