DOAJ Open Access 2018

Логоси у вченні св. Максима Ісповідника як епістемологічні принципи стосунку Бога з людиною і світом

Mariia Hupalo

Abstrak

Poznanie Boga і mistyczne zjednoczenie z Nim jest ściśle związane z koncepcją Bożej transcendencji i imanencji, Jego doskonałej skrytości, niepoznawalności i jednoczesnej otwartości dla naszego uczestnictwa w Nim, łaski i ekonomicznego wyjścia na zewnątrz – do stworzenia. Ich tajemnicza jedność jest rdzeniem doktryny o logoi u św. Maksyma Wyznawcy. Niniejszy artykuł zwraca uwagę na funkcjonowanie zasad stworzenia i uczestnictwa stworzenia w Bogu. Są to zasady epistemologiczne, przez które człowiek może kontemplować Boga w stworzeniach, a potem przejść do bezpośredniej kontemplacji і ubóstwiającego uczestnictwa. Szczególną uwagę zwrócono na pogląd, że logoi są działalnością Bożej esencji w kierunku stworzonej odmienności, ad extra. Działalność Boga udziela istnienia, sensu i tożsamości istotom stworzonym, dlatego człowiek nie tylko może w niej uczestniczyć, ale i poznawać przez kontemplację natury.

Topik & Kata Kunci

Early Christian literature. Fathers of the Church, etc. Philosophy of religion. Psychology of religion. Religion in relation to other subjects Philosophy. Psychology. Religion

Penulis (1)

Mariia Hupalo

Format Sitasi

APA MLA BibTeX

Hupalo, M. (2018). Логоси у вченні св. Максима Ісповідника як епістемологічні принципи стосунку Бога з людиною і світом. https://doi.org/10.31743/vp.3394

Akses Cepat

PDF tidak tersedia langsung

Cek di sumber asli →

Lihat di Sumber doi.org/10.31743/vp.3394

Informasi Jurnal

Tahun Terbit: 2018
Sumber Database: DOAJ
DOI: 10.31743/vp.3394
Akses: Open Access ✓