ارزیابی قابلیت گیاه بیابانی علف‌شور در حذف رنگزای مالاشیت‌گرین از پساب

در پژوهش حاضر، قابلیت گیاه بیابانی علف‌شور بدون هیچگونه پیش‌پردازش، در حذف رنگزای مالاشیت­گرین (MG) به بررسی گذاشته شد، زیرا که این حالت می‌تواند به­‌عنوان یک گزینه اقتصادی و زیست‌محیطی مناسب در حذف آلودگی رنگی، مطرح شود. آزمایش‌های جذب در شرایط غلظت اولیه رنگزای MG، از mg l-110 تا  mg l-170 ، غلظت جاذب، mg l⁻¹10 تا mg l⁻¹200، زمان تماس 2 تا 20دقیقه و pH (4 تا10) انجام شد. بیشترین حذف رنگزای MG  در غلظت اولیه رنگزای  mg l-1 50، غلظت جاذب mg l⁻¹ 60، زمان تماس 6 دقیقه و 7=pH رخ داد، که در این شرایط حدود 11/92 درصد رنگ حذف گردید. ظرفیت جذب بهینه جاذب در این شرایط حدود mg g-1 10/64 به دست آمد. مدل ایزوترم لانگمویر و همچنین مدل سینتیک شبه مرتبه دوم، به دلیل ضرایب همبستگی بالا، توانستند داده‌های تعادلی را به خوبی توصیف کند. ارزیابی­های پارامترهای ترمودینامیکی نشان داد که مکانیسم فرایند جذب توسط یک فرایند گرماگیر است. طبق نتایج آزمایش‌ها، علف شور یک جاذب سازگار با محیط زیست برای حذف MG از محلول آبی است، که از نظر هزینه نیز مقرون به صرفه است و می‌تواند در رفع تقاضای رو به افزایش برای جاذب‌های مورد استفاده در فرایندهای حفاظت از محیط زیست، مفید باشد.