بررسی شاخصههای رخداد زبانی قرآن در دوگانۀ «گفتار/نوشتار» با تأکید بر احادیث اهل بیت(ع)
Abstrak
گفتاری یا نوشتاری بودن زبان قرآن از موضوعات نوپدید در قرآنپژوهی معاصر است که پذیرش هر دیدگاهی در این باب، نوع رویکرد به کلام الهی و فهم آن را متفاوت میسازد. با وجود نگارش آثاری چند پیرامون این موضوع، بسیاری از نگاشتهها به تمایز میان دوگانۀ «گفتار/نوشتار» با دوگانۀ «گفتاری/نوشتاری» توجه نکرده و لذا دچار خلط بین مفهوم «نوشتار» و «نوشتاری» از یک طرف و مفهوم «گفتار» و «گفتاری» از طرف دیگر شدهاند. جستار حاضر در روشی توصیفی-تحلیلی با تبیین تفاوت میان دوگانههای مذکور و تفکیک حوزه پژوهش هر کدام، قرآن را به مثابه رخداد زبانی لحاظ کرده و مبتنی بر روایات به بررسی شاخصههای آن در دوگانه «گفتار/نوشتار» پرداخته است. بررسی انجام گرفته نشان میدهد قرآن کریم تلفیقی از شاخصههای گفتار (همچون حضوری بودنِ رابطه زبانی، وابستگی زیاد به واحدهای زبرزنجیری) و شاخصههای نوشتار (مانند تعیّن پیشانزولی متن، یکسویه بودن ارتباط زبانی) را دارا میباشد.
Topik & Kata Kunci
Penulis (3)
امید قربانخانی
محمدعلی تجری
محمدکاظم رحمان ستایش
Akses Cepat
- Tahun Terbit
- 2021
- Sumber Database
- DOAJ
- DOI
- 10.30497/quran.2020.15024.2952
- Akses
- Open Access ✓