بررسی خصوصیات فیزیکی و مکانیکی دو گونه گردو ایران از مناطق نور و شهرکرد

درخت گردو یکی از مهم‌ترین گونه‌ها در اروپا، آسیا و ایران است که به دلیل مقاومت‌های بالا و زیبایی آن در صنایع مختلفی مانند مبلمان، روکش‌، و ساختمان سازی مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این پژوهش از درخت گردو در دو مکان مختلف یکی در جنگل‌های شمال کشور ایران (نور) و دیگری در غرب ایران (شهرکرد) انتخاب و ویژگی های فیزیکی شامل (دانسیته خشک، دانسیته بحرانی و هم‌کشیدگی) و خصوصیات مکانیکی شامل ( مقاومت خمشی، مدول الاستیسیته، فشار موازی به الیاف، برش موازی به الیاف، کشش موازی و عمود بر الیاف، مقاومت به پیچ‌خوری در دو جهت شعاعی، مماسی و ضربه) مورد بررسی قرار گرفت. در این تحقیق از استاندارد ISI 3129 و ASTM (D143-14) به ترتیب برای انجام ازمایشات فیزیکی و مکانیکی استفاده شد. رطوبت کلیه نمونه‌ها در هنگام انجام آزمایشات مکانیکی 12 درصد بود. متوسط دانسیته خشک گردو نور و شهرکرد به ترتیب 61/0 و 57/0 گرم‌ بر سانتی‌متر مکعب بدست آمد. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که خصوصیات و مقاومت‌های فیزیکی و مکانیکی این دو گونه به جز دانسیته خشک، هم‌کشیدگی شعاعی، مماسی و حجمی با هم تفاوت معنی‌داری ندارند. از سویی دیگر، با توجه به دانسیته بالاتر گونه درخت نور، مقاومت‌های مکانیکی آن درخت در مقایسه با گونه گردو شهرکرد، مقداری بالاتر بود.