مقایسه آزمون های عملکرد حرکتی و کنترل پاسچر در بازیکنان والیبال با خطر بالا و پایین آسیب

آزمون عملکرد حرکتی (FMS) و تعادل Y،  ابزارهای ارزیابی عملکردی در موقعیت­های گوناگون هستند،   اما در حال حاضر اطلاعات محدودی دربارة تفاوت نمرات آزمون­های FMS، تعادل Y و آزمون هاپ و دیویس بین گروه‌های با خطر زیاد و کم  آسیب‌های ورزشی وجود دارد؛ بنابراین، پژوهش حاضر با هدف مقایسة نمرات آزمون تعادل Y و هاپینگ در بازیکنان والیبال با خطر زیاد و کم  بروز آسیب انجام شده است. در این مطالعة مقطعی، 131 والیبالیست دختر و پسر نوجوان لیگ برتر استان زنجان با میانگین سنی 83/1 ± 78/15، قد 07/7 ± 30/176، وزن 18/6 ± 56/67 و شاخص تودة بدنی 63/1 ± 74/21 شرکت کردند. قبل از شروع فصل، ورزشکاران با چهار آزمون عملکردی تعادل Y، FMS، دیویس و هاپینگ ارزیابی شدند و نمرات آنها ثبت شد. بازیکنان براساس نتایج آزمون FMS به دو گروه با خطر کم  (کسب امتیاز بیشتر از 14) و خطر زیاد  (کسب امتیاز 14 و کمتر) تقسیم شدند. امتیازات بازیکنان با خطرزیاد و با خطر کم  مقایسه شد. همچنین ضریب همبستگی بین آزمون‌ها بررسی شد. نتایج نشان داد میانگین نمرات آزمون‌های عملکردی تعادلY  ، دیویس و هاپینگ در بازیکنانی که در آزمون FMS امتیاز بیشتر از 14 را کسب کرده بودند، به‌طور معناداری بیشتر از همتایانی بود که امتیاز 14 و کمتر را کسب کرده بودند. همچنین بین نمرات آزمون‌های منتخب همبستگی معنادار مشاهده شد (29/0 < r < 94/0). بازیکنان والیبال که نمرة کمتر یا مساوی 14 در آزمون FMS کسب می‌کنند (دارای خطر آسیب‌دیدگی زیاد )، نتایج ضعیف‌تری را در آزمون‌های عملکردی در مقایسه با بازیکنانی به‌دست می‌آورند که نمرة آن‌ها در آزمون FMS بیشتر از 14 (دارای خطر کم  آسیب دیدگی) است؛ بنابراین، پیشنهاد می‌شود از نتایج آزمون‌های این مطالعه در شناسایی ورزشکاران درمعرض خطر بروز آسیب استفاده شود.