تأثیر تمرین هوازی با مکمل عصاره هیدروالکلی میوه قره‌‌قات بر شاخص‌‌های گلایسمیک و بیان miR-195 در بافت قلب موش‌های صحرایی دیابتی شده نوع دو

زمینه و هدف: میکرو RNAها و مکمل‌های آنتی‌اکسیدانی به‌عنوان اهداف درمانی بالقوه برای عوارض قلبی‌عروقی و هایپرگلیسمی ناشی از دیابت مطرح شده‌اند. این مطالعه به بررسی اثر تمرین هوازی همراه با عصاره هیدروالکلی میوه قره‌‌قات بر شاخص‌‌های گلایسمیک و بیان miR-195 در بافت قلبی رت‌های مبتلا به دیابت نوع دو پرداخته است. روش تحقیق: تعداد 24 موش‌‌های صحرایی نر نژاد ویستار (میانگین وزنی 20±200 گرم و سن هشت هفته) به‌طور تصادفی به چهار گروه کنترل دیابتی، دیابتی+مکمل، دیابتی+تمرین، و دیابتی+مکمل+تمرین تقسیم شدند. دیابت نوع دو با تغذیه رژیم پرچرب و تزریق استرپتوزوتوسین القا شد. گروه‌های دریافت‌کننده مکمل، روزانه ۲۵۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم از وزن بدن عصاره قره‌‌قات دریافت کردند. پروتکل تمرینی شامل دویدن روی نوارگردان با سرعت ۱۸ تا ۲۴ متر در دقیقه، به مدت ۳۰ تا ۶۰ دقیقه به مدت هشت هفته و پنج روز در هفته اجرا شد. پس از پایان مداخله، گلوکز، انسولین، مقاومت به انسولین و miR-195 بافت قلبی اندازه‌‌گیری شد. برای تحلیل داده‌‌ها از آزمون آماری آنالیز واریانس یک‌‌راهه با استفاده از نرم‌‌افزار SPSS در سطح معنی‌‌داری 05/0>p استفاده شد. یافته‌ها: پس از هشت هفته مداخله، گلوکز خون ناشتا و مقاومت به انسولین در تمامی گروه‌های مداخله نسبت به گروه کنترل دیابتی کاهش معنی داری نشان داد (p=0/001). سطح انسولین در گروه‌های دریافت‌کننده مکمل نسبت به گروه‌های دیابتی و تمرین به‌تنهایی، به‌طور معنی داری کاهش یافت (به ترتیب با p=0/002، p=0/001). بیان miR-195 در تمامی گروه‌های دیابتی+مکمل، دیابتی+تمرین و دیابتی+مکمل+تمرین؛ نسبت به گروه کنترل دیابتی، کاهش معنی داری داشت ( به ترتیب با p=0/001، p=0/001 ،p=0/01). نتیجه‌گیری: هر دو مداخله تمرین هوازی و مکمل‌‌دهی قره‌‌قات باعث بهبود شاخص‌‌های گلایسمیک و بیان miR-195 می‌‌شوند؛ و ترکیب مکمل‌‌دهی قره‌‌قات با تمرین هوازی اثرات مطلوب‌‌تری بر بیان miR-195 بافت قلبی موش‌‌های صحرایی دیابتی نوع دو دارد.