نمود مؤلف در اسطوره پردازی صائب تبریزی
Abstrak
صائب تبریزی، شاعر بزرگ مکتب اصفهان، در خلق اشعار خویش توجهی ویژه به اسطورهها داشته و از بسیاری از شخصیتهای اساطیری برای بیان مفاهیم و مضامین خود بهره برده است. او در کنار شیوۀ معمول و مرسوم اسطورهپردازی، رویکردی متفاوت را نیز در تلمیحآوری در آثار خود به نمایش میگذارد. وی از زاویهای نامتعارف به اساطیر نگریسته و طرزی دیگر را در پرداختن به آنها برگرفته است. بخش عمدۀ این نوع نگاه را میتوان برخاسته از درک و دریافت متفاوت شاعر نسبت به جایگاه خویش و واقعیت پیرامون دانست. نوشتار حاضر، با اتخاذ نظریهپردازی دادهبنیاد بهعنوان روش تحقیق، انحاء بروز این دریافت متفاوت را در اسطورهپردازی صائب میکاود و چگونگی خودارجاعی و بازنمایی شاعر بهعنوان آفرینندۀ اثر را در این شیوۀ پرداختن به اسطورهها به بررسی مینشیند. این پژوهش، تلمیحات صائب را نمایندۀ خودآگاهی شاعر دانسته و اسطورهپردازی او را نمودی از نگاه فردی و ویژۀ وی یافته است، نگاهی متأمل و آمیخته با واقعگرایی و انسانمداری که افسانۀ محض را نپسندیده و نپذیرفته، و سعی در تغییر آن دارد.
Topik & Kata Kunci
Penulis (1)
مژده مخلصی
Akses Cepat
- Tahun Terbit
- 2025
- Sumber Database
- DOAJ
- DOI
- 10.22067/jhistory.2024.88216.1308
- Akses
- Open Access ✓