اثرپارامترهای سرعت هوادهی، دما، سرعت همزن و pH بر تولید پلی ساکاریدهای میکروبی

بیوپلیمر ازنظر بیوشیمی دان ها عبارت است از ماکرو مولکول‌های بیولوژی که از تعداد زیادی زیر واحد کوچک و شبیه به هم که بااتصال کووالانسی به هم متصل شده‌اند و یک زنجیره طولانی را ایجاد می‌کنند، ساخته‌شده‌اند. با توجه به این‌که بیوپلیمرها از موجودات زنده از قبیل گیاهان، جانداران و میکروارگانیسم‌ها به‌طور طبیعی تولید می‌شوند و ازلحاظ زیست‌محیطی نیز تجزیه‌پذیر هستند، بسیار مناسب می‌باشند. انواع بیوپلیمرها شامل اسیدهای نوکلوئیک، پروتئین‌ها ، پلی‌ساکاریدها، پلی‌هیدروکسی آلکانوات، پلی فنول، پلی فسفات و پلی سولفات‌ها هستند .به‌منظور استفاده از بیوپلیمرها در صنایع نیاز به تجاری کردن فرآیند تولید و همچنین بهینه کردن تولید آن‌ها است با توجه به مطالعات انجام‌شده در خصوص بهینه‌سازی شرایط تولید بیوپلیمر مشخص‌شده است علاوه بر تأثیر عوامل تغذیه‌ای مهم در فرآیند تولید بیوپلیمرها از قبیل منابع کربن، نیتروژن‌، فسفر، گوگرد و... عوامل فیزیکی و غیر تغذیه‌ای نیز در فرآیند تولید بیوپلیمرها بسیار مؤثر می‌باشند. در این مطالعه به بررسی پارامترهایی نظیر شدت هوادهی، دور همزدن، دما و pH در تولید بهینه پلی ساکارید های میکروبی که یکی از مهم‌ترین و پرکاربردترین بیوپلیمرها هستند، پرداخته‌شده است. با توجه به نتایج، در اکثر منابع بررسی‌شده مقادیر مناسب برای شدت هوادهی، دور همزدن، دما و pH به ترتیب vvm 3-0.5، rpm800-200 ، C‌°32-27 ، 8-5‌ در نظر گرفته‌شده ، که بهینه مقدار پلی ساکارید تولید خواهد شد.