نقش گردشگری روستایی جامعه‌محور در توسعۀ مفهوم خوداتکایی روستاهای گردشگرپذیر مورد مطالعه: شهرستان سرعین

گردشگری روستایی جامعه‌محور یکی از مهم‌ترین انواع گردشگری است که در دهه‌های اخیر توجه ویژه‌ای را به خود جلب کرده است. همچنین مفهوم خوداتکایی روستاهای گردشگرپذیر از مفاهیم کلیدی و تأثیرگذار در روستاها است که بسیاری از جوامع در زمینۀ توسعۀ پایدار و خودکفایی محلی آن را دنبال می‌کنند.تحقیق حاضر از نوع ترکیبی و از نظر هدف، کاربردی است. روش تحقیق آمیخته یا ترکیبی است و از رویکرد متوالی-اکتشافی بهره جسته است. در فاز اول، با استفاده از روش کیفی گروه کانونی، ابعاد و مؤلفه‌های اصلی مفهوم خوداتکایی از گردشگری روستایی مبتنی بر جامعه در روستاهای گردشگرپذیر شناسایی و استخراج شدند. در مرحلۀ دوم که از روش کمی پیمایش استفاده شده، دربارۀ تأیید و اتقان آن‌ها نظر داده می‌شود. ابزار گردآوری داده‌ها و اطلاعات در فاز اول، مطالعات کتابخانه‌ای و مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته است. داده‌ها از 17 تن از خبرگان مرتبط گردآوری شدند. در فاز دوم، با استفاده از پرسشنامه اطلاعاتی جمع‌آوری شد.مطابق یافته‌های تحقیق، 231 کد خام گردآوری شدند که با استفاده از رویکرد استقرایی در قالب 83 مضمون کلیدی، 24 مضمون یکپارچه‌کننده و چهار مضمون کلان دسته‌بندی شدند. همچنین در فاز دوم تمامی مؤلفه‌ها و شاخص‌های استخراج‌شده مورد تأیید قرار گرفتند.مطابق نتایج، نقش گردشگری روستایی جامعه‌محور، رکنی راهبردی در مفهوم خوداتکایی روستاهای گردشگرپذیر شهرستان سرعین است و استفاده از گردشگری روستایی جامعه‌محور می‌تواند به‌عنوان راهبرد احیای جوامع روستایی از منظر توسعۀ پایدار به‌کار گرفته شود.