فهم پدیدة گَسلایتینگ در بافتار سازمانی: رویکرد پدیدارشناسی توصیفی

هدف: مفهوم گسلایتینگ به‌تازگی وارد مباحث مدیریت و سازمان شده و به تاکتیک‌های فریبنده‌ای اشاره دارد که به منظور دستکاری روانی کارکنان و القای کنترل بر آنان از طریق زیر سؤال بردن سلامت عقل و ادراک از واقعیت بر آنان اعمال می‌شود. هدف این پژوهش فهم پدیدة گسلایتینگ از دیدگاه افرادی است که آن را در بافتار سازمانی تجربه کرده‌اند. روش: در پژوهش حاضر از روش پدیدارشناسی توصیفی مبتنی بر چارچوب کُلایزی برای فهم پدیدة گسلایتینگ استفاده شد. مصاحبه و صدا و متن‌های ارسالی از چهارده شرکت‌کننده با استفاده از این روش تحلیل شدند. برای انتخاب افراد از سه سؤال غربالگر استفاده شد و در تحلیل متون پیش‌انگاشته‌های منتج از پیشینة پژوهش و تجارب و باورها آگاهانه براکت شد. یافته‌ها: تجربة گسلایتینگ از طریق چهار تم در قالب پانزده خوشه بیان شد. یافته‌ها نشان داد در تجربة پدیدة گسلایتینگ گفتمان سازمانی تحریف می‌شود، زمینة آسیب‌پذیری فراهم می‌شود، کنترل‌های رفتاری و سرکوب گفتاری به شیوه‌های مختلف اعمال می‌شوند، و پس از بحران بازسازی یا فروپاشی روانی تجربه می‌شود. نتیجه: تجربة افراد از گسلایتینگ به‌ صورت پدیده‌ای پویا قابل فهم است. گسلایتینگ نه‌تنها در سطح تعاملات فردی بلکه در سطوح ساختاری و فرهنگی سازمان نیز وارد می‌شود. ایجاد نظام شفافیت واقعی، آگاهی‌رسانی به مدیران و کارکنان دربارة شناسایی و پیشگیری از پدیدة گسلایتینگ، ایجاد سازکارهای حمایتی، و وجود سیستم‌های نظارت بی‌طرف در شناخت و کنترل این پدیده مؤثر است.