تحلیلی بر مدیریت و پایش گفتمان سیاسی در مرحلة دوم مناظرات چهاردهمین انتخابات ریاست جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۴۰۳

گفتمان فرایندی پیچیده، خلاق، و درهم‌تنیده است که در قالب آن فرد همیشه در تعامل با دیگران است. مباحث درباره ماهیت گفتمان سیاسی بیشتر مربوط به متون و سخنان سیاستمداران حرفه‌ای و مؤسسات سیاسی مانند رهبران، رؤسای جمهور، نخست وزیران، وزرا، نمایندگان مجالس، یا احزاب سیاسی می‌باشد. تمام فعالیت‌های سیاسی مانند قانونگذاری، تصمیم‌گیری، ملاقات، و گفتگو عمدتاً دارای ماهیت گفتمان‌مدار   (Discursive)  می‌باشند. کاربران حرفه‌ای زبان عناصر زبانی مختلفی مانند حروف اضافه، ربط و عطف، قیود، جملات کوتاه، و افعال را ترکیب می‌کنند که نتیجه آن پیدایش گفتمان‌نماهاست. گفتمان‌نماها عناصری فرازبانی‌اند و جز مؤثرترین، پیچیده‌ترین، و پرکاربردترین متغیرها در آفرینش، درک، و مدیریت گفتمان می‌باشند. این پژوهش بر آن است تا بر اساس نظریه گفتمان شناختی انسجام، گامی اولیه در کشف و معرفی نظام مدیریت گفتمان در حوزه سیاست و حکمرانی بردارد و به معرفی الگوی مدیریت در این حوزه و ویژگی‌های آن بپردازد. پیکره مطالعه برگرفته از دو مناظره در دور دوم چهاردهمین انتخابات ریاست جمهوری اسلامی ایران است که حاوی ۱۶۳۱۴ کلمه می‌باشد. نتایج مطالعه به کشف الگویی مستطیلی در گفتمان سیاسی انجامید که اضلاع آن روابط گفتمانی تفصیل، تقابل، استنباط، و توالی را به نمایش می‌گذارند. ویژگی‌ها و خصوصیات نتایج بررسی و تحلیل شد. کاربردهای مختلف در حوزه‌های پژوهشی، آموزشی، و علمی نیز بحث و بررسی گردید