DOAJ Open Access 2020

بازنگری فناوری در یادگیری: خود کنترلی و خودتنظیمی در یک دوره تلفیقی

حسن سلیمانی محبوبه رحمانیان

Abstrak

در سال های اخیر، سهم خود کنترلی و خود تنظیمی در برنامه های یادگیری تلفیقی نگرانی اصلی محققان بوده است. این مطالعه سعی در ارزیابی نقش خود کنترلی و خود تنظیمی در یک دوره تلفیقی با 64 دانش آموز در ایران دارد. خود کنترلی به عنوان قابلیت و عاملیت بالقوه یادگیرندگان در دستیابی به اهداف خود و خود تنظیمی به عنوان شیوه های واقعی آن ها در دستیابی به آن می باشند که از طریق مقیاس خودکنترلی و راهبردهای با انگیزه برای یادگیری پرسشنامه به ترتیب مورد بررسی قرار گرفتند. رگرسیون چندگانه نشان داد که موفقیت در یادگیری بطور معنی داری با خود تنظیمی (r = .41) و نه خود کنترلی در ارتباط است. تکرار پست ها و کل کلمات مورد استفاده به طور مشابه برای خود کنترلی و خود تنظیم رفتار نکردند. این نشان میدهد که گروه های آموزشی می توانند به برخی از برنامه ها برای توسعه برنامه ریزی دانش آموزان، خود نظارتی و انعکاس که متغیرهای خود تنظیمی هستند متوسل شوند.

Penulis (2)

ح

حسن سلیمانی

م

محبوبه رحمانیان

Format Sitasi

سلیمانی, ح., رحمانیان, م. (2020). بازنگری فناوری در یادگیری: خود کنترلی و خودتنظیمی در یک دوره تلفیقی. https://doi.org/10.22059/jflr.2019.280167.622

Akses Cepat

Informasi Jurnal
Tahun Terbit
2020
Sumber Database
DOAJ
DOI
10.22059/jflr.2019.280167.622
Akses
Open Access ✓