تحلیل ساختار شبکه اکولوژیک و پیوستگی عملکرد زیستی در ‏مجموعه شهری تهران-البرز

ازهمگسیختگی و کاهش عملکرد بوم‌شناختی در مناطق شهری یکی از تهدیدهای مهم برای حفاظت از ‏‏منابع ‏ارزشمند ‏اکولوژیک است و راهبردهای مؤثر ‏برای کنترل تکه تکه شدن و نابودی سرزمین در این ‏مناطق مستلزم ‏شناسایی منابع ‏اکولوژیک و عملکردهای ‏زیستی می‌باشد. براین اساس در مطالعه حاضر به ‏شناسایی منابع حساس و اکولوژیک و تهیه ‏نقشه شبکه ‏اکولوژیک در مجموعه شهری تهران-البرز ‏پرداخته شد و در ادامه پیوستگی عملکرد زیستی در این مجموعه مورد بررسی ‏قرار گرفت.‏ ‏عمده‌ترین منابع حساس و اکولوژیک در این مجموعه شهری، شامل مناطق تحت حفاظت از جمله ‏‏پارک ملی، اثر طبیعی ملی، منطقه حفاظت شده، ‏پناهگاه حیات وحش، منطقه ‏شکارممنوع و همچنین ‏ذخایر حفاظتی ‏جنگلی می‌باشد. همچنین نواحی شمال ‏و شمال شرق منطقه که از پراکندگی مناطق تحت ‏‏‏حفاظت و ذخایرزیستی بیشتری برخوردارند، دارای اهمیت اکولوژیک ‏بالاتر و همچنین حساسیت ‏زیستی بیشتری ‏نسبت ‏به روند شهرنشینی و توسعه فعالیت‌های انسانی هستند. همچنین تحلیل عملکرد و پیوستگی اکولوژیک در مجموعه شهری ‏تهران-البرز حاکی از آن است که در بین سال‌های 1379 تا 1402 پیوستگی اکولوژیک در این منطقه ‏کاهش یافته است. با توجه به ‏این‌که شبکه مناطق حساس زیستی در مجموعه شهری تهران-‏البرز از ‏اهمیت بالایی برخوردارند، بنابراین انجام ‏برنامه‌ریزی و فراهم کردن ابزارهای مناسب برای کاهش ‏اثرات توسعه ‏شهری و تهدیدات ناشی از آن امری ‏ضروری است.‏ همچنین نتایج این تحلیل می‌تواند ‏به‌عنوان یک راهکار مدیریتی به ‏‏حفاظت و ‏برنامه‌ریزی صحیح در راستای توسعه فعالیت‌های انسانی و به ‏دنبال آن مخاطرات و پیامدهای ‏محیطی کمک ‏‏‌کند.‏