نقد دو رمان"بادبادک باز"خالد حسینی و "تماماً مخصوص"عباس معروفی براساس نظریۀ ادبیات مهاجرت سورن فرانک

در این مقاله هشت ویژگی ادبیات مهاجرت ازمنظر سورن فرانک، در دو رمان بادبادک باز خالد حسینی،نویسندۀ افغانستانی و تماماً مخصوص عباس معروفی، نویسندۀ ایرانی با روش نقد تحلیلی، مورد بررسی قرار گرفته است و به این پرسش های اساسی پاسخ داده شده که 1-ویژگی‌های سطح اجتماعی (مضمونی) فرانک در رمان‌های پیش گفته به چه صورتی منعکس شده است؟ 2-نویسندگان رمان‌های مورد بررسی، از نظر کاربرد شیوه‌های مهاجرتی درون‌متنی و تصویر آن‌ها در متن رمان( سبک و فرم) چه رویکردی دارند؟ نتایج حاصل از این تحقیق نشان می‌دهد که بیان اثر به صورت شرح حال نویسنده و شخصیت‌های رمان، در هر دو رمان رعایت شده ولی در تماما مخصوص خواننده از لابلای قصه ها به اتوبیوگرافی معروفی می رسد. در مقولۀ ملت و ملی گرایی خالد حسینی پدیدة مهاجرت را مثبت می بیند ومفهوم ملیت برای او معنای تازه ای پیدا کرده اما برای عباس معروفی، مهاجرت غربتی دردناک است که نمی‌تواند خود را با آن وفق دهد. در موضوع رمان به عنوان ژانر اروپایی، رمان بادبادک‌بازکه مخاطبان خویش را نه منطقه‌ای بلکه جهانی می‌داند، یک رمان غربی شناخته می شود اما در رمان تماما مخصوص نگاه نویسنده و رویکرد او به مخاطبان فارسی زبان، موجب شده است تا رمان او غیر اروپایی و ایرانی ارزیابی شود. هیچ یک از دو نویسنده به صراحت به جهانی شدن اشاره نکرده اند و در سطح فرم و سبک آثار آنان منعکس کنندة جهان مهاجرتی درون‌متنی است که در درجۀ اول به ایجاد این جهان از طریق یک حالت ساختاری-فرمی کمک می‌کند.