طراحی چارچوبی برای ارتقاء صلاحیت‌های حرفه‌ای در آموزش فنی و حرفه‌ای استان مازندران

این پژوهش با هدف طراحی چارچوبی برای ارتقاء صلاحیت‌های حرفه‌ای در آموزش فنی و حرفه‌ای استان مازندران با رویکرد انقلاب صنعتی چهارم انجام شده است. روش پژوهش، کیفی با رویکرد داده‌بنیاد اشتراوس و کوربین است. جامعۀ آماری شامل متخصصان حوزۀ آموزش‌های فنی و حرفه‌ای با مرتبۀ علمی استادیار به بالا و حداقل ۸ سال سابقه بود که به‌صورت هدفمند از نوع نمونه­گیری فرد ماهر انتخاب شدند. از میان آن‌ها، ۱۲ نفر تا رسیدن به اشباع نظری به‌عنوان نمونه مورد مصاحبه قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده‌ها، مصاحبۀ نیمه‌ساختاریافته و فیش‌برداری از متون علمی بود. برای بررسی روایی، یافته‌ها به­وسیلۀ مشارکت‌کنندگان و اساتید بازبینی و تأیید شد. اعتبار نتایج از طریق بازبینی مستمر، تحلیل‌های مشارکتی و انطباق با مبانی نظری تأمین گردید. تحلیل داده‌ها با استفاده از رمزگذاری باز، محوری و انتخابی انجام گرفت و ۲۸۱ مقوله استخراج شد. نتایج نشان داد که پدیدۀ محوری «صلاحیت حرفه‌ای» شامل مهارت‌های فنی، نرم، مدیریتی و شناختی است و تحت تأثیر شرایط علّی (مانند تحولات فناورانه)، زمینه‌ای (نظیر زیرساخت‌های آموزشی) و مداخله‌گر (همچون چالش‌های اجتماعی و قانونی) قرار دارد. همچنین، پژوهش حاضر نشان می‌دهد که مهارت‌آموزی سنتی دیگر پاسخ­گوی نیازهای پیچیده و در حال تحول بازار کار نیست.