تجلی انوار محمدی (ٌٌص) بر محمل شعر عرفانی، حدیقه سنایی ، چهار مثنوی عطار و مثنوی معنوی مولانا و انعکاس ان در نگارگری مکتب قزوین

طریقۀ نیل معرفت و حقیقت عرفا با آنچه اهل علم و قال می­جویند یک‌سر متفاوت است. روش عرفا، بر کشف و شهود است. در این مسیر، هرچقدر عارف جد و جهد بلیغ نماید تا رجس و ناپاکی را از خویش بزداید، قلب او آمادگی بیشتری جهت جذب انوار حقیقت پیدا خواهد نمود. هرچند که اهل علم و فلسفه مناقشه­ای دائمی با آنان داشته باشند. عرفا تأکید دارند یگانه سلوکی که به شهود منتج می­شود سلوک عاشقی است. هرچه عاشق از درون کارگاه هستی پی­جوی حقیقت گردد، راه را از میانه درنوردیده است. درون­بینی عرفانی چنان اهمیتی داشت که فیلسوفان، چندی نیز بر آن تأکید ورزیده­اند. صوفیه با ذوق به صنع خداوند می­نگرند و تسلیم دل ملاک همیشگی آنهاست و با استدلال و چون و چرا کاری ندارند؛ چراکه پای استدلالیان را چوبی می­بینند. که عارف در پی نظرکردن است نه دانستن. عارف می­داند در مسیر کسب حقیقت نصیبی از دفتر و مدرسه نمی­بیند او رهپوی علم عشق است. ناگفته نماند که عارف درحالی به یقین می­رسد که «حق مطلق شناخته‌شدنی نیست و حتی با کشف و ذوق هم به‌صورت معمایی غامض باقی خواهد ماند. در شرایط عادی حق تنها از راه تجلّی ذاتی شناخته‌شدنی است. داستان‌های پیامبر اکرم (ص) در نگارگری اسلای به‌‌خصوص نگارگری مکتب قزوین نیز نمود واضحی دارد.اهداف پژوهش: بررسی استفاده شاعران و عارفان بزرگی مانند سنایی، عطار و مولانا از شریعت، حکایات و داستان‌های پیامبر اکرم در آثارشان.بررسی داستان‌های پیامبر اکرم (ص) در مکتب نگارگری قزوین.سؤالات پژوهش:آیا شاعران و عارفان بزرگی مانند سنایی، عطار و مولانا از شریعت، حکایات و داستان‌های پیامبر اکرم در آثارشان بهره گرفته‌اند؟داستان‌های پیامبر اکرم (ص) چگونه در مکتب نگارگری قزوین بازتاب یافته است؟