وضعیت اجتماعی-فرهنگی بازنشستگان نیروی انتظامی

هدف این پژوهش، بررسی وضعیت اجتماعی-فرهنگی موجود بازنشستگان نیروی انتظامی و شناسایی مسائل و مشکلات آن­ها بود. این پژوهش از روش ترکیبی (کیفی-کمی)، از نوع طرح اکتشافی سود برده است. در مرحلۀ اول (کیفی)، 25 بازنشسته به ­روش نمونه‌گیری هدفمند و براساس اشباع نظری، از طیف‌های مختلف جهت انجام مصاحبه، انتخاب شدند. در مرحلۀ دوم (کمی)، براساس رمزگذاری و تدوین مضامین اطلاعات حاصل از مصاحبه‌ها، پرسشنامه‌ای تدوین شد. سپس، طبق روش نمونه‌گیری تصادفی ساده و تمام­‌شمار، از بین تمامی بازنشستگان یکی از یگان‌های نیروی انتظامی در سراسر کشور، با توجه به فرمول کوکران، تعداد 338 نفر از 2149 نفر حجم نمونه، برای شرکت در پژوهش برگزیده شدند. پایایی پرسشنامه، با استفاده از روش آلفای کرونباخ به‌­میزان 87% محاسبه گردید و روایی آن با کسب نظرصاحب­‌نظران، اساتید و همچنین ازطریق بررسی ادبیات موضوع این حوزه تأیید شد. نتایج بخش کمی، درقالب جداول توصیفی و با استفاده از آزمون‌ آماری تی‌ ­تست مستقل مورد بررسی قرار گرفت. براساس یافته‌های این پژوهش،  وضعیت اجتماعی-فرهنگی بازنشستگان با میانگین 34/2 درحد نسبتاً مطلوب قرار دارد، اما ایده‌­آل نیست. پاسخگویان، ویژگی بزرگ متمایز اجتماعی-فرهنگی خود را در دوران بازنشستگی، فرد مورد وثوق و اعتماد اهالی محل اعلام نمودند. علاوه‌­بر این، عمده مشکلات اجتماعی-فرهنگی خود را برخوردی نامناسب هنگام مراجعه به سازمان جهت انجام امور اداری و متناسب‌­نبودن نوع مشاغل پیشنهاد­ شده به یک فرد بازنشسته اعلام کردند