Stan i potrzeby badań nad tradycyjnym budownictwem chłopskim w muzeach (na przykładzie łódzkiego ośrodka etnograficznego i wybranych placówek z terenu Polski środkowej)

Niniejszy artykuł jest próbą podjęcia zagadnienia potrzeby i znaczenia badań terenowych prowadzonych przez placówki muzealne, które poświęcone są problematyce tradycyjnego budownictwa chłopskiego. W jego ramach dokonano przeglądu prac badawczych podjętych na obszarze Polski środkowej na przestrzeni XX stulecia. Szczególną uwagę skupiono na badaniach terenowych zrealizowanych z ramienia Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego w Łodzi w Stobiecku Miejskim (dziś część miasta Radomska) oraz w wybranych wsiach regionu łęczyckiego. Ich rezultaty przyczyniły się bowiem do powstania w pierwszych dekadach XXI wieku dwóch placówek tj. Zagrody Tatarskiej oraz Łęczyckiej Zagrody Chłopskiej stanowiących odpowiednio część Muzeum Regionalnego im. Stanisława Sankowskiego w Radomsku oraz Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego w Łodzi. W ramach opracowania spróbowano udzielić odpowiedzi na pytanie, czy aktualnie zasadne jest prowadzenie etnograficznych badań terenowych z ramienia placówek muzealnych nad budownictwem wiejskim wzniesionym po II wojnie światowej.