Żałoba i wdowieństwo w polskiej kulturze ludowej
Abstrak
Artykuł jest poświęcony problematyce żałoby i wdowieństwa w polskiej kulturze ludowej. W charakterze materiału egzemplifikacyjnego wykorzystano źródła etnograficzne i teksty folkloru słownego. W analizie żałoby uwzględniono następujące zagadnienia: długość jej trwania i korelacja z płcią, wiekiem, statusem rodzinnym i społecznym zmarłej osoby, żałobna odzież, reguły zachowania w życiu codziennym i obrzędowym obowiązujące krewnych zmarłego, oznaczanie domu żałoby, powiadomienia o śmierci mieszkańców wsi, czuwanie przy ciele zmarłego. Natomiast zjawisko wdowieństwa zostało rozpatrzone w kontekście idei nieparzystości. Z jednej strony przejawia się to w negatywnej waloryzacji osób owdowiałych, zwłaszcza w kontekście kandydatów na męża/żonę, z drugiej – w chęci, a nawet konieczności zawarcia kolejnego związku. Na poziomie symbolicznym można to rozumieć jako dążenie do parzystości, stabilności i pełni. W praktyce powtórne małżeństwo miało wymiar bardziej przyziemny podyktowany względami czysto gospodarczymi.
Topik & Kata Kunci
Penulis (1)
Iwona Rzepnikowska
Akses Cepat
- Tahun Terbit
- 2025
- Sumber Database
- DOAJ
- DOI
- 10.12775/LL.1–2.2025.005
- Akses
- Open Access ✓